Eerste post uit Liberia

Hier zijn we dan met een eerste berichtje uit het verre Afrika. Na een
goeie aankomst en een race uit het luchthavengebouw hebben we volop
van de Liberiaanse wegen mogen genieten. Met snelheden van op een
snelweg in Duitsland op een tweevaksbaan zonder lijnen, durven wel
eens op je maag werken. Maar deze ervaring kenden we al van in
Kameroen. Zodra we de pistes onveilig begonnen te maken, werd de stop
en start techniek volop benut. Het is en blijft toch wennen, maar al
mijn gewrichten zijn toch losgemaakt, en dat doet ook deugd.

In Liberia spreken ze Engels, officieel. Van articulatie is geen
sprake, dus probeer je van de onsamenhandende woorden die je soms wel
begrijpt, een zin te maken. Zo lukt het ook!

Onze zomermaanden in een tropisch land staat gelijk aan de nodige
regen. Gelukkig wordt dit elke dag afgewisseld door de nodige hoge
temperaturen en een overvloed aan zon. Het is alvast dragelijker dan
constant de 40 graden te moeten doorstaan.

Voorlopig is het nog even uitrusten, maar de bezoeken beginnen zich al
op te dringen. Het schooltje om de hoek, de lagere en middelbare
school. De streek, het bedrijf, de stad, maar vooral de mensen. Blanke
mensen zijn hier eerder een uitzondering dan een regel, dus voel je je
net als een aap in een kooi… bekeken. De cultuurshock valt nog mee,
omdat het niet allemaal een nieuwigheid voor me is. Maar ik voel me
wel iets minder veilig dan in Kameroen en de armoede is nog
schrijnender dan verwacht.

Ik laat nu even onze lieve Sart deze handel online zetten en beloof
morgen jullie te verwennen met een paar foto’s!

Groetjes,
Imke Dielen

PS/ ik mis jullie wel allemaal een beetje, ‘t is even internet afkicken!

Roadtrip #27

Op zo een zonnige dagen kan je bijna niet anders dan bezwijken voor natuurtochtjes. Het zou bijna een modern schilderij van Monet kunnen zijn…

We waren met tien mensen, gezellig met het bootje op het water en tapas in de picknick mand. Gelukkig met de parasol voor de gevoelige huidjes onder ons en met zonnecrème in de tas.

De rosé zat wat sneller dan anders in mijn hoofd en de mannen dronken lustig hun biertjes op. Plannen voor een volgende keer werden volop gemaakt en misschien zou er wel eens een BBQ gehouden worden in ons stukje natuur aan ‘t water. We zullen zien wat de zomer brengt, die dag was alvast een super leuk voorsmaakje hoop ik!

Roadtrip #26

En ja hoor, na het opstarten van een nieuwe categorie worden kriebels naar het oude ook weer groter. Zowaar had ik vandaag ineens materiaal voor een nieuwe Roadtrip foto.

In de parking onder de Groenplaats te Antwerpen is het voorste gedeelte voorzien voor de “ladies”. Dit staat althans aangeduid op een zestal plakkaten aan de muur, inclusief roosjesmotief.

Ik begrijp het alleen niet echt… parking voor vrouwen. Waar is dat voor nodig? Ok, parking voor hoogzwangere vrouwen kan ik begrijpen, parking voor gehandicapten en misschien ook nog voor erg oude mensen. Maar parking voor vrouwen daar kan ik niet echt bij. Wanneer het druk is parkeer ik me vaak zelfs op de laagste verdieping, om comfortabel te parkeren en zo ook nog een paar extra trappen te kunnen doen voor de beweging. Misschien maar goed ook, voor de dames die de “ladies only” parking willen gebruiken, aan mij hebben ze alvast geen concurrentie!

Roadtrip #25

Mensen vragen mij al een poosje om een nieuwe roadtrip te posten… wel dit weekend had ik ineens wel verplicht roadtripmateriaal. Op zondagmorgen ben ik op een afslag, in een draai, aan het slippen gegaan. In eerste instantie heb ik nog proberen tegensturen, welk niet echt lukte en omdat ik de verlichtingspaal frontaal op mij af zag komen, heb ik de wagen maar zijn gang laten gaan. Ziehier het resultaat. Het doet raar om eindelijk mijn foto’s terug te zien. Ze zijn net na het ongeval genomen en ik besefte eigenlijk nog niet echt wat me overkomen was. En nog… het is net alsof ik straks ga thuiskomen en de kleine Corsa van het werk nog in de garage zal staan. Ik reed gelukkig niet snel en dat is dan ook mijn redding geweest. Buiten een drietal builen en een stijf rechter been, arm en nek heb ik geen klachten. Ondertussen zitten we alweer volop de baan op, nog iets voorzichtiger dan anders!

Roadtrip #24

Je zou bijna gaan denken dat de rubriek niet meer bestaat. Maar als de gelegenheid zich voordoet moet er natuurlijk weer een postje gemaakt worden. Na een weekend zoals dit, zo ééntje vol inspiratie, kan ik het niet laten deze foto op te diepen.

Met woorden lukt het me de laatste dagen niet te omschrijven hoe ik me voel, maar dit beeld kan helpen. De mix van alles, van regen & zon, van donkere wolken & helder weer, van schoonheid & het platvloerse Vlaamse landschap. Wat houdt Imke toch van tegenstellingen. Genieten jullie mee?

Roadtrip #23

Voor het geval dat het jullie nog niet opgevallen is… ik ben behoorlijk zot van wolken. Roadtrip #20 kreeg er van langs, Roadtrip #18 was niet veel beter en Roadtrip #5 was eenzelfde lot beschoren.

Dit fototje is van tijdens mijn laatste trip met broer. Niets is leuker dan even naast de wolken te gaan vliegen! Het geeft zo een gevoel van oneindigheid. Deze foto is de beste van de reeks, en voor de lol liet ik er photoshop even op los. Het resultaat is wel iets lekker aparts. Vind je niet?

Roadtrip #22

Het vlas staat in bloei, elke morgen zegt het me vriendelijk goeie dag. Hoe beter kan je een dag beginnen met die miljoenen lachende bloempjes.

Eat your hart out Maarten!

Dit beeld is zo sterk dat je gewoon geen foute foto kan trekken, misschien mag het in ‘t vervolg wat zuiverer… zoals gewoonlijk, waarvoor dan ook mijn oprechte excuses!

Roadtrip #20

Ik was onderweg naar Toon, jazeker, die leeft ook nog! Maar ik had geen zin, en het was nog mooi weer zo laat op de avond. Avonden die ik graag in de polder doorbreng, wind die de bladeren van de bomen doet ritselen, het riet in de grachten die me steeds opnieuw groet, de dieren die schrikken of juist nieuwsgierig zijn, de kevers en mieren, de kikkers en de konijntjes, de fazanten en de muisjes.

Ik vraag me eigenlijk af waarom ik toch nog naar Toon gereden ben. Waarom heb ik dat keer op keer? Waarom doe ik dingen die ik eigenlijk niet zo bijzonder leuk vind?

Roadtrip #19

Gluren is echt niets voor mij, ik haat mensen die een gluur-obsessie hebben en die er zich door laten leiden. Bijvoorbeeld: als op de weg er door een aanrijding een kijkfile ontstaat. Dat is nu iets wat ik niet begrijp.

Voor deze roadtrip neem ik jullie graag mee op mijn gluurmoment tijdens mijn laatste vliegtuigreis. Ik was net door de controle en nam mijn fototoestel om de terminal te kunnen fotograferen. Ik keek op, een agent liep langs me heen met een strenge blik, ik drukte op het knopje en voelde me gelijk schuldig.  Gluur-schuldig! Toch kon ik de foto niet wissen, hij blijft me intrigeren en stilaan vind ik hem mooi.

Roadtrip #18

Gisteren reed ik samen met mijn vader een toertje met de fiets. We waren gezellig aan het babbelen over koetjes en kalfjes tot een vertrouwde zin uit zijn mond rolde: “Ideaal weer om te vliegen” en ja hoor, ik keek naar boven en zag de wolk. Een wolk zoals ik ooit zag tijdens een speciale vlucht. Eéntje die mijn gemoed behoorlijk naar omhoog had gekrikt, net zoals gisteren het geval was.

Ik geniet van die momenten! Ik geniet van een simpele wolk en een zon en een fietstocht en een babbel!

Roadtrip #17

Ik weet niet of het al iemand opgevallen is, maar ik heb er zo ééntje hier die af en toe mijn titels steelt. Zo heeft dat figuur al roadtrip #9 en roadtrip #15 afgesnoept. Gelukkig heeft hij dat vriendelijk gevraagd met een pruillipje en knipperende oogleden, zoals elk groot acteur beaamt!

Voor deze roadtrip kan ik het niet laten de fleurige nieuwe roosjes van de oprit in de kijker te zetten. Ik kan al niet wachten tot al de struiken onder de eiken in volle bloei staan. Misschien moet ik dan toch maar eens een statiefje kopen om deftige (non-trillende) foto’s te kunnen maken.

Roadtrip #16

Soms zo heel af en toe mag je een goeie ouwe terug uit de la halen. Nou ja, een ouwe, voor zover ik al over oud kan praten want ik ben eigenlijk nog maar vier maand bezig op deze blog. Toch lijkt het al iets langer… anyway. Voor deze roadtrip gebruik ik een snapshot van mijn gigantische rit die ik vorige week door het Vlaamse land heb gedaan.

Je hoort die Antwerpenaren steeds zeggen dat alles buiten Antwerpen ‘het buitenland’ is… en verdomd ‘t is nog waar ook!

Roadtrip #14

Het verhaaltje van de bloemetjes en de bijtjes kent iedereen mag ik hopen. Het was dit weekend dan een bijzonder mooi zicht, al die bloemetjes en zo de zon en de natuur. Een mens wordt er zowaar week van!

Fietsen is nu niet bepaald mijn lievelingssport maar het is eens leuk, om wat zaken te zien, om te genieten van het weer en ja ook om een beetje bruin te worden. Zo de hele tijd passief in die zon gaan liggen lukt me alleen als ik knock out ben van het uitgaan de nacht ervoor!

Deze ‘Roadtrip’ wordt opgedragen aan ChâteauBrys!

Roadtrip #13

Dit was een roadtrip waar ik niet alleen op pad was. Na het bezoeken van Praag en Brno voelden we beide de drang om de stad te ontvluchten, het hoofd laten uitwaaien en het gras tussen ons tenen voelen… op een zomerse dag!

Zo ontdekten we in de heuvels aan de Oostenrijkse grens een sprookjesbos. We hadden al gewandeld, we waren moe en eigenlijk al op weg naar huis. Toch konden we het niet laten nog op pad te gaan. Al was het maar om even de geur van het bos op te snuiven!

Roadtrip #12

Vandaag zijn we op het werk overladen door een late paashaas, en dat ligt een beetje zwaar op mijn gulzige maag. Daarom dat ik even tussendoor een mailtje dat ik enkele dagen geleden ontving bewerkt heb.

Blijkbaar is mijn oproep rond een leuke roadtrip in de stad Gent duidelijk overgekomen. Want ChâteauBrys heeft me meegenomen op een ware fototrip door de wondere stad Gent. Het waren er zoveel dat ik er geen kon uitkiezen, behalve misschien een vlag van Gent, maar dat zou dan weer net iets ‘te’ zijn! Daarom dus deze snel snel collage…

Op naar het echte werk nu, de toerist gaan uithangen…

Roadtrip #11

Ik maak hier veel te veel reclame voor Antwerpen, ik weet het, mijn excuses. Waarschijnlijk komt dit omdat ik altijd tijd heb om in Antwerpen te wandelen, tijd heb om de stad te bezoeken en te genieten. Als ik in Gent ben lukt dit zelden, er is geen tijd en het is meestal s’nachts.

Mijn goed voornemen voor deze zomer: iets vaker gewoon gaan ronddwalen in Gent. Zo moeilijk moet dat niet zijn, het is gewoon de andere kant van de E17 oprijden na mijn werk

Iemand leuke tips voor tijdens mijn flaneertochten in Gent?

Roadtrip #10

In de voorbije twee jaar ben ik steeds meer in aanraking gekomen met robuste fotografie. Wat ik voorheen niet mooi vond, omdat het esthetisch misschien niet helemaal verantwoord is, begin ik steeds meer te appreciëren.

Ik ga hier niet over ‘fotografie’ beginnen praten, ik ben geen fotograaf, zelfs geen amateurfotograaf. Maar deze foto toont mijn liefde voor autorijden, en zeker als dit gereduceerd wordt tot de essentie. Het trillen van het stuur, het harde geluid van de motor, de radio net iets te luid, een raam op een kier.

Een lofzang voor de wagen waar ik van hou

Roadtrip #8

Een luchthaven is en blijft een mythisch plek. In België valt het nog mee, maar toch is het een kleine stad, met een eigen cultuur en een eigen tarief! Ik hou van luchthavens omdat er zo veel goeie herinneringen aan vasthangen. Elke maand moet ik er wel zijn om één of andere reden, meestal iemand afhalen of wegbrengen, soms zelf ook vertrekken.

Het is gewoon een ideale plek om mensen te bekijken. Daar doe ik het nog liever dan in ‘t stad. Je hebt er ook de tijd voor, want de luchthaven is nu eenmaal een plaats waar “wachten” één van de belangrijkste activiteiten zijn.

Roadtrip #7

We hadden nu eens even zon, met zonnebriltoestanden en al. Een blauwe lucht, zoals ik die graag heb, en stralen zon die het haar weer zijn normale kleur geven, dat winterse tintje (of juist het gebrek eraan) wegwerkt…

Het gaf niet dat de brug openstond. Ik had geen spijt van mijn beslissing om die weg te nemen. Oh nee, het was stil, iedereen zijn motor uit, en mooi het hoofdje lichtjes in de wind, genieten van die echte zonnestralen.

Het was… daar het vandaag weer helemaal over was.

Roadtrip #6

We doen verder met ons vervolgverhaal “roadtrip“. Ik had beloofd dat ik mijn onderwerpen zou veranderen. Ziehier, na al de wolken, zonsondergangen en nog eens wolken, de wuppies. Ze staan in mijn broer zijn auto op het dashboard. Ik heb echt alle emotionele stadia doorlopen, van onverschilligheid, haat, irritatie, vertedering en nu liefde. Liefde voor de 2 wuppies, waar eigenlijk nog een derde bij moet, in het wit. Holland hé. Ze staan er zo mooi te kijken, en ze zijn zo lekker kitch.