"Pootjes"

Pootje van de pen #1

Wanneer ogen sluiten
bij het afbreken van de dag
komt jouw beeld naar boven
bekoort mijn dromen
en verwent mijn fantasie!

Pootje van de pen #2

Wolken als zee
Zee als tranen
Tranen als verdriet

Verdriet in de wolken
Op een regenachtige dag

Pootje van de pen #3

Spijt in onze lach
dat het zo moest lopen
maar ik wist het van vooraf
sorry dat ik je gevoel heb bedrogen

Pootje van de pen #4

De decadentie
van het onbezonnene
overspoelt mijn leven
met een spontaniteit
dat nauwelijks
te stuiten valt.

Het doet mijn
bloeddoorlopen aderen
sidderen van levensdrang.

Pootje van de pen #5

Zie wat ik zeggen wil
vergeet
verban
deze tijd uit

Zie wat je zelf kan
ontdek
ontplooi
de toekomst in

Het vouwen, plooien en dekken
bannen het verleden
vernietiging

Zoals het altijd moet zijn!

Pootje van de pen #6

Ik schreef:
De pijn is weggeebd
het lezen gedaan
De rusteloosheid vergaan
de moeheid opgestaan

Hij antwoordde:
Maar de tederheid is gebleven
het schrijven is begonnen
De interesse aangewakkerd
en de vriendschap ontstaan

Pootje van de pen #7

Woorden zijn niet,
ze worden gecreëerd,
een dimensie geschonken
door diegene die ervan geniet.

Pootje van de pen #8

Dat ik zoek
tot ik vind
een woord
jou waardig

in stijl
met oprechte emotie
onder stralen zon
van vriendschap!

Pootje van de pen #9

Het is zover, laat me gaan
ik ben het moe
te vechten om ons.

Dus de strijdbijl begraven
in de stervende zomer
is het laatste
wat we samen zullen doen.

Het is het enige
wat ik nog van je vraag
en verlang!

Vaarwel, het gaat je goed!

Pootje van de pen #11

Hoe goed het voelt
lichtvoetig de dag
door te komen.

Op wieper wapper momenten
zwevend denkend
dat morgen nog beter wordt.

Omarm ik jou!
Gelukkig…

Pootje van de pen #12

Spijt in mijn ogen
dat het niet mag
& het niet kan…

En het een ongelofelijke
knal maken zal!

© Imke Dielen