Een fragment uit mijn boekje – deel 30
Alweer een jaartje oud!
Soms kunnen dagen zo vol zijn dat ze leeg zijn. Jezelf en de mensen rond je voorbijlopen. Zo erg dat je wanneer je eindelijk op een veel te laat uur in je bed rolt, je letterlijk ligt te puffen. Een mens vraagt zich dan af waar men in godsnaam mee bezig is.
Een echt lege dag kan ook zo bijzonder goed doen. Een dag, waarop je gewoon wat rondlummelt, niet direct iets plant en je hoofd leegmaakt. Maar net dan begint het te kriebelen, word je onrustig en loop je de muren op. Op zo’n dag begint rond een uur of vijf ’s middags een muis aan je geweten te knagen. Verdomd, een loze, nutteloze dag, die straks helemaal voorbij is zonder zinnige dingen. Dan krijg je telefoon van een kennis of vriend met de uitnodiging voor een feestje. Hijs je jezelf onder de douche en in leuke uitgaanskleren en ga je een nachtje uit de bol. Met het gevolg dat je de volgende dag nog minder uitgerust bent dan ervoor… 
Ik moet gewoon dringend nog eens een andere tijdsopslorpende hobby vinden, denk ik dan.
Zoiets als postzegels verzamelen misschien?!
0 Responses to “Er is leegheid vandaag”