Verdriet

Vandaag is de laatste dag,
de allerlaatste dag met mijn geliefde wagentje,
de Cube.

Vandaag gaat ie terug naar zijn thuishaven bij Nissan.

Ik zal je missen,…
trouw, lief, extravagant beest van me!

*kus*

Feestjes

Ik hou niet echt van zo een hele avond met dezelfde mensen op een feestje interessant te staan wezen. Als er veel mensen zijn dan begin ik sowieso rond de wandelen, oude contacten dag te zeggen, nieuwe mensen te leren kennen. Maar echt met één groepje een hele avond op café of naar een fuif… dan begint het te kriebelen. Niet dat ik die mensen saai vind of niet interessant genoeg om tegen te praten. Maar ik krijg energie van dat uitgaan en wil op zo een momenten alleen maar meer impulsen krijgen. Crescendo!

Dit jaar had ik het geluk om toch nog één dagje Gentse Feesten te doen. De allerlaatste dag, maandag. En dat ging van een aperitief met een hele goede vriend, tot een dansje, knuffel en wat woorden met een vriendin langs de straat, tot een uitbundige danspartij voor een paar podia met foute coverbands en een paar uit de hand gelopen nichten en neven, tot het dag zeggen van een goede vriend die al aan de afbouw bezig was op Sint-Baafs, tot nog lekker de dansvloer onveilig te maken tussen de sympathiekste homo’s van ‘t stad, meer richting de Vlasmarkt. Op zo een avond loop je inderdaad in je eentje van de ene situatie naar de andere, maar dat is pas genieten. Net zoals het naar huis wandelen in een halve roes, het feestgedruis nog volop gaande achter je laten. De geluiden horen vervagen en een grote glimlach op mijn gezicht laten spelen.

Ik denk dat ik ooit het woordje ‘vlinderen’ gebruikt heb bij een iets minder brave interpretatie van rondhuppelen van de ene persoon/groep naar de andere. Maar eigenlijk past het woord ook wel goed binnen de context die ik hierboven omschrijf.

De nieuwe Dag Allemaal

Een fragment uit mijn boekje – deel 26
Ondertussen bijna een jaar geleden geschreven!

Onder vrienden en dan vooral mijn vrienden die helemaal geen kaas gegeten hebben van het onlinewereldje, durven we wel eens praten over dat wereldje en vooral over Facebook. Want Facebook is net wat vandaag dicht bij hen staat en verschillende keren per week, net als de e-mail, gecheckt wordt. Omdat ik toch met andere ogen naar het internet kijk – denken ze – willen ze ook altijd graag horen hoe ik erover denk. Terwijl wij mensen toch allemaal hetzelfde zijn op dat vlak.

Vroeger bleef men een half uurtje langer bij de bakker staan om te horen dat Marietje met Camille ging trouwen en dat Marcel gisteren toch wel heel dronken naar huis was gewaggeld. Dat David op de universiteit zijn diploma had gehaald en nu voor dat grote bedrijf in de stad gaat werken. Ook de kapper, de slager en het buurtwinkeltje deden een duit in het zakje, dat het regionale roddelcircuit genoemd kan worden.

Wanneer je de maatschappij bekijkt, merk je dat mensen altijd over elkaar aan het praten zijn. Geen wonder dat websites zoals Facebook dan op een ultrasnelle manier een plaatsje veroveren bij een groot deel van de wereldbevolking. Eigenlijk is een sociale netwerksite niet meer dan een persoonlijke Dag Allemaal. In een ME-maatschappij meer dan logisch dus!

Vind je zo’n vergelijkingen wel leuk? Dan heb ik er nog een paar die laatst opdoken tijdens een interview voor de Ultimate Twitter Study van InSides: Twitter is the ‘bar’, Facebook the ‘Back yard BBQ’ of ‘Pool Party’ en LinkedIn the ‘office’.

the equator

São Tomé is prachtig!
De trip kan je volgen aan de hand van enkele foto’s die ik
op mijn flickr plaats wanneer het internet een acceptabele snelheid heeft

Keywords: natuur, mensen, tropisch, oceaan

Verhaaltje vertellen

Verhaaltjes vertellen doe ik graag, verhaaltjes vertellen is leuk, dus ga ik er ééntje vertellen vandaag.

Er was eens een jonge man met een passie voor bloggen, reclame/communicatie en fotografie. Een jonge man zonder vrees voor schenen schopperij, foute twitter/facebook uitbrakseltjes en onsubtiel bewerkte coverbeeldjes. Een jonge man die nog geen week na de start van de Imke Dielen, de blog in de kijker plaatste en zo het wiel wel een beetje aan het rollen bracht (naast een gigantische comments-golf in de Vlaamse blogosfeer van Imke’s kant).

Een jonge man waarmee Imke Dielen dus geen fundamentele problemen heeft. En ik denk dat ik mag zeggen dat hij ook niet direct fundamentele problemen met Imke Dielen heeft. Behalve op één vlak…. Mijnheer Pietel heeft namelijk een groot verzoek voor Imke Dielen: een naakt fotoshoot. En na 3 volle jaren van gezaag en geplaag, heeft Imke echt iets van: verdomd geef die jonge man gewoon wat die wilt. Dan zijn we ervan af! En vooral, wat als Imke Dielen ‘ja’ zegt, zou hij het dan ook effectief doen?

Just thinking…

make-over

Een paar weken geleden liet ik me gewillig een make-over aansmeren. Subtiel had al eens een paar hints gegeven dat ik misschien wel eens een paar styling lessen kan gebruiken. Maar vooral dat ik het super zou vinden wanneer iemand kleren zou kopen voor me en ik niet meer langs de winkels moet… inderdaad, shoppen is niet bepaald mijn lievelingsbezigheid, al ben ik gek op nieuwe kleren.

Dus koos Sofie van Fashionata mij uit om te restylen voor de wedstrijd van eBay. Met €200 moest ze een volledige outfit kopen voor me. Een paar weken later was er dan een fotoshoot en kon iedereen op facebook zijn stem uitbrengen voor de restyling die ze het meest geslaagd vonden.

Het ging er hard aan toe omdat we enkele geduchte concurrenten hadden. Maar tot onze eigen verrassing hebben we gewonnen. Super blij ben ik natuurlijk voor Sofie, want nu heb ik niet alleen nieuwe kleertjes, maar zij ook een budget om leuke dingen te kopen. Win-win voor beide! Daarnaast ben ik eigenlijk wel tevreden over de bijna onherkenbare foto die Henk Cortier van me maakte tijdens het hele gebeuren!

en de groepsfoto die eigenlijk hilarisch was om te maken:

Social Media Day

Wat was me dat zeg! #smdaybe te Antwerpen is een evenement die op een kleine twee weken in elkaar gebokst werd en gisteren meer dan geslaagd bleek. Een Pete Cashmore op ‘t scherm, een @bnox die straalde en een korte ontmoeting met de legendarische J-P De Clerck. Dan spreken we nog niet over alle toffe, leuke, mega coole mensen die we gesproken hebben… Je zou er bijna van gaan duizelen! We hadden het dus echt wel naar onze zin!

Back on track

Terug van even pauze. Niet voor zo heel lang omdat ik op 8 juli vertrek naar het verre São Tomé. Een idyllisch tropisch eilandje op evenaar onder de West Afrikaanse kust ter hoogte van Gabon. Twee weken platte rust… al zal ik het niet kunnen laten veel te wandelen, te lopen, te klimmen, stranden te bezoeken, te zwemmen, plantages te bezoeken, achter een cacao / chocolade verhaal aangaan, proberen communiceren met de mensen (Portugees is nu niet een taal die ik echt meester ben). Maar het zal mentaal uitrusten zijn, wat ook nodig is hé! Maar met zo een uitzicht kan dat niet fout gaan…