Ergens ben ik soms wel jaloers op mensen die trouwen…
die vol overtuiging kiezen en de traditie beleven.
Toch snap ik elke dag het concept van trouwen minder en minder.
I just don’t get it. :/
Ergens ben ik soms wel jaloers op mensen die trouwen…
die vol overtuiging kiezen en de traditie beleven.
Toch snap ik elke dag het concept van trouwen minder en minder.
I just don’t get it. :/
|
Theme: K2-lite by k2 team. Blog at WordPress.com.
RSS Entries and RSS Comments
Ik heb een idee… Imke Dielen als model voor een fotoshoot van trouwjurken! \o/
oh maar dat zie ik dan wel helemaal zitten
Is nochtans niet moeilijk, het zit al allemaal in het woord.
Ik ook niet.
k las net dit http://www.theblogofchange.com/?p=155
)
t zal t weer zijn zeker…
Het is nochtans niet moeilijk hoor, het heeft echter niks met traditie te maken maar alles met commitment.
Heeft in de tijd van vandaag ook deels te maken met belastingsvoordelen en dergelijke. Alhoewel dit ook redelijk kan gecompenseerd worden door een samenwoningscontract te ondertekenen bij uw gemeente of stad.
Eigenlijk is het maar een bladje papier en verandert er niet veel. Dat was toch voor mij zo. Het enige dat beter geregeld is, naar mijn mening, is dat niemand anders aanspraak kan maken op “haar” helft van onze bezittingen in geval van overlijden. En omgekeerd geldt natuurlijk hetzelfde.
Nog een voordeel: igv zwangerschap moet ik geen x-aantal weken vóór de bevalling naar de burgerlijke stand lopen om te zeggen dat ik het kindje dat onderweg is op mijn naam zal nemen na de bevalling. Misschien hebben we hiermee het magische van een huwelijk wat genegeerd, maar ‘t ging ons vooral om de praktische kant.
Want aan die trouwdag heb je ook niets als trouwers.
YMMV
Het duurt zes maanden vooraleer een huwelijk officieel voorbij is, als er geen advocaten aan te pas komen. Een eeuwigdurende belofte die met twee bezoekjes aan de rechtbank kan worden beeïndigd is die naam niet waard. Trouwen is op zich mooi, maar voor mij persoonlijk geen optie. Dan liever een fijn feest met fijne mensen, zonder ceremonie, zonder gedoe. Maar de jeugd wordt opnieuw traditioneler. Don’t get it. Still, elk hetzijne!
Veel liever een feest met eigen stempel, zonder papiertjes en documentjes, zonder officieel gedoe, zonder prefab ceremonie met getuigen en ringen en alles ‘zoals het hoort’.
Ik krijg persoonlijk het gevoel dat voor velen dit gewoon een logische, automatische, ‘no other option’ next step is als je elkaar graag ziet en bij elkaar wilt blijven. Het idee is mooi, natuurlijk, maar ik zou niet kunnen kiezen voor een voorgekauwde plechtigheid, zoals het altijd al gedaan is.
Het is toch veel leuker om alles zelf in te vullen? But hey, that’s just my opinion.