Een fragment uit mijn boekje – deel 25
Wanneer ik meevlieg met mijn vader, met de wagen door de woestijn rijd of het grootse Afrikaanse regenwoud ontdek. Dan besef je maar al te goed, hoe nietig alles wel is. Maar wat me nog veel sneller met m’n beide voetjes op de grond brengt, is wanneer ik op plaatsen kom waar enorm veel mensen zijn. Allemaal levens waar je niets van afweet en ook de onmogelijkheid ervaart om met al die mensen in contact te komen. De nietigheid & het onvermogen dus.
Dit ontmoedigt me niet om elke dag bezig te zijn met wat ik graag doe, communicatie. Maar het helpt me wel om te relativeren en steeds te zoeken naar groeimogelijkheden / oogjes mooi open te houden.
Advertisement
0 Responses to “De nietige mensheid”