EEN VERHAAL GESCHREVEN ~ HET BEGIN VAN “EIGEN”
Het gaat niet zo goed, in het koppetje en met mijn lichaam. Alles zegt ‘ho stop’. Niet zo heel stil, zoals eerder dit jaar en waar ik ook af en toe naar luisterde. Maar nu is het luid, zo luid dat er hoofdpijn is en al de rest.
Het is sleuren en trekken om het noodzakelijke rond te krijgen en het is elke dag opstaan met de hoop op een goede dag. Ik weet dat deze periode wel weer voorbij gaat maar voorlopig heb ik het even gehad.
you have heroes and you have weekend heroes 
Woorden die doen nadenken en muziek die aanraakt, vult en als een mantel zich over jou ontfermt bij een kil binnen-moment. Dit weekend ‘Save from Harm’ ontdekt. Een boekje en een CD met muziek om van te genieten. Met wijsheid en met zen. Het is een projectje dat al dateert van 2005, maar niet door de minste: Rollo (Faithless) & Dido. Ik kende het niet…
Ergens ben ik soms wel jaloers op mensen die trouwen…
die vol overtuiging kiezen en de traditie beleven.
Toch snap ik elke dag het concept van trouwen minder en minder.
I just don’t get it. :/
Een fragment uit mijn boekje – deel 25
Wanneer ik meevlieg met mijn vader, met de wagen door de woestijn rijd of het grootse Afrikaanse regenwoud ontdek. Dan besef je maar al te goed, hoe nietig alles wel is. Maar wat me nog veel sneller met m’n beide voetjes op de grond brengt, is wanneer ik op plaatsen kom waar enorm veel mensen zijn. Allemaal levens waar je niets van afweet en ook de onmogelijkheid ervaart om met al die mensen in contact te komen. De nietigheid & het onvermogen dus.
Dit ontmoedigt me niet om elke dag bezig te zijn met wat ik graag doe, communicatie. Maar het helpt me wel om te relativeren en steeds te zoeken naar groeimogelijkheden / oogjes mooi open te houden.
Sinds gisterenavond Acqua di Gio herontdekt. Iedereen vroeger was zo zot van dit parfum en op het meisjes internaat zou je bijna gedacht hebben dat er dagelijks mannen door de gangen paradeerden, zo sterk dat die geur soms aanwezig was. Het was een geur van verlangen, van verleiding en van het onbereikbare op dat moment.
Omdat iedereen het een super geur vond, vond ik er maar niets aan. Officieel toch. Maar in de schuif van mijn bureau zat een heel klein staaltje weggestopt, verpakt en onherkenbaar gemaakt. En zo heel af en toe ging het flesje even naar mijn neus, op momenten dat je je eens wou verliezen in emotie of gewoon eens filmisch wilde wegdromen. Acqua di Gio was mini Hollywood in my mind.
Gisterenavond was ik op mijn oude kamer, nam ik een korte kijk in mijn schuif en zag ik ineens na al die jaren dat staaltje parfum liggen… Al die jaren had ik erover gekeken en nooit meer aan gedacht, maar gisteren lag het daar,… te lonken, bijna verleidelijk te lachen naar mij. Ik heb het snel in mijn handtas gestopt en heb er deze nacht al eens stiekem aan geroken. Inderdaad nostalgie… de 16 jarige jongens van weleer die, in combinatie met het uitgaan van een nacht, een onweerstaanbare mannelijke geur kregen door het parfum.
Meisjes hé…. 
|
