En ineens was er Gowalla, Brightknite en Foursquare, check je in bij GB Dampoort en bij het café om de hoek. Een hele waslijst aan voordelen dat je op internet (& via de gsm) je aanwezigheid op plaatsen kan delen met je vrienden. Meteen ook een nog langere waslijst aan nadelen van zo een service. Dan krijg je initiatieven zoals “Please Rob Me“.
Ik ben van de soort die kijkt en luistert en na een paar dagen ook eens alles uittest. Met bloggen en twitter was het ook van dat maar daar zat mijn gevoel direct juist. Met Foursquare weet ik het zo niet… Ik heb weinig tot geen boodschap aan de check-in’s van mijn vrienden. Want als ik een leuk restaurant zoek dan betrap ik mezelf er elke keer nog op dat ik op internet zoek op bijvoorbeeld Gentblogt of het op twitter vraag. Maar waar ik vooral zelf moeite mee heb is zelf mijn locatie opgeven.
Imke Dielen is ontstaan als anoniem project en stilaan was wel duidelijk wie of wat erachter zat. Je geeft veel van je privacy weg maar dat stoort me niet, je hebt eigenlijk alles zelf in handen. Maar zodra mensen echt heel dicht in mijn leefwereld kunnen kijken, zoals je dat toelaat met Foursquare, dan wordt het me toch net te eng. Zijn het de rare mails die me schrik doen krijgen of omdat er een zekere controle mogelijk is? Ik weet het niet… maar ik merk dat ik momenteel geen behoefte heb om mee te doen met ‘mezelf-op-de-kaart’ te plaatsen. Ik ben namelijk net in ‘t stad komen wonen om een beetje te verdwijnen, te verdwijnen in de anonimiteit die de stad met zich meedraagt.
Benieuwd naar meningen van mensen die er momenteel meer voor dan nadelen in zien… 
