Er is een krul in het haar vandaag.

EEN VERHAAL GESCHREVEN ~ HET BEGIN VAN “EIGEN”
Er is een krul in het haar vandaag.

Ik schrijf en fotografeer niet zo heel veel zinnigs de laatste tijd, merk ik vandaag op. En wanneer ik enkele zaken overloop weet ik ineens hoe het komt. Ik maak gewoon niets mee de laatste weken. Alles is normaal, alles is routine, gewoon elke dag werk en ’s avonds werk, tussendoor eens een huisje proberen spotten en de reis plannen. Eén keer per week wat vrienden zien, twee keer een rondje lopen en heel uitzonderlijk nog een productpresentatie.
Voor de rest leef ik als een kluizenaar! Op water en toost, inderdaad, want die hardnekkige 5 winterkilo’s moeten en zullen verdwijnen (we zijn al halverwege).
Een kluizenaarsleven is niet interessant, tenzij je midden in de natuur vertoeft en je de aarde, planten en bomen kan voelen. Maar nog even, nog heel even en we gaan weer tegen 300% het leven in. Met foute feestjes, met nachtelijke avonturen en momenten waarop je niet meer weet of het nu zaterdag of zondagmorgen is. Niet van zattigheid maar van momenten die aaneengeregen worden zonder dat er nog gesproken kan worden van enige tijdsbesef. 62 dagen voorbij, ongeveer 34 te gaan.