Tot nu toe heb ik mij proberen ontspannen en genieten.
Daarnaast krijgen we af en toe een goeie regenbui over ons hoofd, maar direct erna schijnt de zon terug en flirten de temperaturen weer met de 30 en 40 graden!
Er is prachtige natuur en dat is ook ongeveer de enige bezienswaardigheid. Gisteren zagen we bijvoorbeeld een zoo, maar daar bleef alleen een omvergevallen omheining van over… De oorlog heeft effectief alles kapot gemaakt.
Het zijn vooral de mensen die het meest afgezien hebben van de oorlog. Wanneer je overal de vergane glorie moet aanschouwen, doet het pijn. En wanneer je de verhalen van de mensen zelf hoort, doet het nog meer pijn. Het land stond al zo ver, waarom moest alles terug het verleden in gegooid worden door de oorlog? Je merkt wel dat de mensen positiever en vriendelijker zijn dan in Kameroen. Een beetje de amerikaanse mentaliteit. Nu ik me wat meer op mijn gemak voel, ga ik proberen meer foto’s te nemen van het dagelijkse leven en van de mensen. Al is het moeilijk dit te doen, zonder je een toerist te voelen!
