Het moet de zomer van 2006 geweest zijn, een festivalletje in de Vlaamse polders. Backstage mijn verjaardag vieren en daar stonden ze dan, Adriaan Van den Hoof met zijn twee bevallige collega’s, in een uitgeleefde verkleedkamer van de locale sportclub. Ik zei dat hij kleiner was dan verwacht, met mijn 1m76 kon ik dat dan ook wel zeggen. Ik zei ook dat we wel in de champagne gingen vliegen na zijn optreden. Maar het optreden was niet zo goed afgelopen en meneer droop af met een humeur als een kleine schooljongen die geen lolly kreeg.
Gisteravond was het eindelijk tijd voor een tweede ontmoeting. Met dank aan de lieve Kristof heb ik last minute de cabaretshow van Adriaan Van den Hoof mogen bewonderen. Hij is niet echt één van mijn favorieten, hij lispelt soms een beetje en verliest de aandacht van het publiek af en toe, maar ik kan hem wel smaken. Het sterkste moment was wel de muur met schilderijen. Origineel, grappig, gevat en helemaal mijn ding! Voor de rest blijven nog een paar onliners in mijn achterhoofd hangen: “Je gsm wil ook even een avondje uit”, aan het begin van de show en “De man is klaargekomen, hij kan nu ook meekomen”, bij de gynaecoloog. En wil je Adriaan helemaal verleiden? Doe dat dan zeker niet op mijn manier met commentaar over zijn “klein” gestalte maar met een mop over sprekende dieren.
U weze gewaarschuwd! 
