Dit weekend in heel goed dubbel gezelschap naar de film “Aanrijding in Moscou” geweest. Laten we niet al te veel uiting geven aan onze frustratie rond de omgeving want dat zou de leuke avond alleen maar in een slecht daglicht stellen. Toch moet ik tussen de regels door even kwijt dat ik na een enorme som neergeteld te hebben voor mijn ijsje en het toegangskaartje van 8,20 euro, ik redelijk verontwaardigd was dat ik nog geld moest neertellen voor het wc!
Dus de film… ik heb genoten maar hij kon mij toch niet helemaal bekoren. Ik zag net nog “Dagen zonder lief” en die film bracht me wel in de juiste mood. De omgeving kan zoals ik eerder aanhaalde wel meespelen, maar toch, een goeie film overklast alle randelementen! Ik heb gelachen en geluisterd, vooral naar de hoofdactrice. Zij had gevoelens die ik herkende, de verwarring, de besluiteloosheid en de chaos bracht ze op een heel natuurlijke manier over, waarvoor dank. De acteerprestaties van de andere acteurs, daar moet ik toch even aan wennen. Misschien nog eens een tweede keer de film huren. Het was alvast een avond entertainment, alleen al door de commentaren van mijn mannelijk gezelschap! 
Ik heb “thons” gelachen
zalig dialect in de film.
“Awel awel awel, wat is mevrouw van plan?”
héhé
Ik heb de film ook gaan zien dees weekend, en ik vond hem wel mooi. Vooral het sappig Gentse accent gaf dat tikkeltje meer aan de film. De hoofdactrice was schitterend, en droeg echt de film.
Een tip: als je dan toch met maten naar de film gaat, koop een 10-beurtenkaart en gebruik die samen op, dat is stukken goedkoper.
Moet ik dringend eens gaan zien!
Maar niet in de veel te dure Kinepolis. Lang leve de Scoop, met een fijn café erbij.
Skoop dus