Het kaarsje werd gisteren uitgeblazen. Samen met een interview en normaal gezien morgen een stukje over Imke Dielen in De Standaard (inclusief foto van Jimmy Kets, legendarisch! 
) Ik wilde geen heisa maken van mijn verjaardag omdat uiteindelijk elke dag een beetje een top dag moet zijn bij Imke Dielen. Maar onze lieve vriend Benjamin van Talk of the town merkte het zo leuk op. Zelf zijn ze ook net jarig geweest… op 22 februari. Wie haalt er een fles champagne? Ik heb jammer genoeg alleen blikjes.
Archive for February, 2008
Deze avond werd mij volgende vraag gesteld: “Waarom lezen mensen jouw blog?” Jammer genoeg kon ik de persoon geen antwoord geven. Mijn wangen kleurden zich natuurlijk rood van schaamte. Want welke marketeer kent zijn doelgroep nu niet. Maar laten we het professionele er niet bij halen – bloggen is dan ook mijn hobby – en geef me gewoon jouw reden waarom je mijn blog keer op keer komt bezoeken. Want ik heb echt geen flauw idee… 
En de vraag heeft mijn nieuwsgierigheid gewekt!
Omdat mijn afspraak veel te vroeg gepland stond en ik eigenlijk te lang gewerkt had, besloot ik gisteravond even een frietje mee te pakken onderweg. Het was niet te druk in de frituur dus dat viel al mee. Net na mij kwam er een ‘opmerkelijke’ dame binnen die zich behoorlijk dicht naast mij stelde. Een gigantisch slecht parfum vluchtte mijn neus in, dus besloot ik meteen de bestelling mee naar huis te nemen in plaats van het ter plaatse op te eten.
De situatie werd alleen maar erger toen de geur na 2 minuten echt ondraaglijk werd en ik mij 1,5 meter naar rechts verplaatste. Wat toen gebeurde heb ik nog nooit meegemaakt. Een heuse dans begon, ik schoof op, de dame ook en zo liepen we rondjes. Net alsof ze met een koordje vast hing aan mij! Onbeschaamd keek ze me aan met een paar verdwaasde ogen. Waarop ik me ostentatief helemaal naar de andere kant van de ruimte verplaatste. Nog geen seconde later kwam ze naar me toe en nam ze plaats op een stoel die zich welgeteld 20 cm van mijn been bevond. Een gigantische zucht ontsnapte voor een derde keer mijn mond.
Op het moment dat je denkt dat de situatie echt niet meer erger kan worden… inderdaad. De bediende van het etablissement begon een praatje met de geurige dame over dementerende ouders, een praatje dat al snel eindigde in een discussie waar het kleurrijke dialect van mijn domicilie volledig tot zijn recht kwam. Natuurlijk gebeurde dit allemaal terwijl de bediende mijn bestelling voorbereidde. Toen de bestelling klaar was en ik naar mijn wagen terugging, kon ik het echt niet houden om even in mijn zak te kijken. Zoals ik al vermoedde was de bestelling volledig fout, zowel de grote van het pakje friet als de vleeswaren en de sauzen. Teruggaan was geen optie – de geur zit nog steeds in mijn neus na 12u – maar we weten alvast waar we de volgende keer niet meer zullen langsgaan!
Een pak van mijn hart dat ze na vorig voorjaar, in het najaar van 2007 weer gekozen hebben voor Tijuana als locatie voor Yuck Fou Too. Op 11 april bouwen onze vrienden van Freejays samen met Ben Dover en een heel lijstje andere dj’s een heus electrofeestje.
Wie heeft er nog zin om ons te vervoegen? Iedereen is welkom! Wij (en ja dat is inclusief Imke Dielen) gaan alvast met 3 meiden op pad in Gent op 11 april.
See you there!
De nieuwe header heeft heel wat voeten in de aarde gehad…
Hopelijk is iedereen er een beetje tevreden over
Donderdagavond gaan we met de collega’s (totaal onverwacht) gezamenlijk naar de kapper. Onder invloed van de impulsieve aankondiging door de persoon hier links van mij, heb ik een twijfelachtige “ja” geuit. Met grote gevolgen, nu blijkt! In mijn 24 jarige leven heb ik nog nooit een kappersstoel gezien en nu ga ik even mee, zo doodleuk, onverwacht, samen met de collega’s. Eerlijkheidshalve moet ik dan ook toegeven dat ik nog net niet in mijn broek doe van de zenuwen, laat staan dat ik duidelijk weet wat ik de kapper ga vragen met mijn haar te doen. Dus…. geven jullie eens eerlijk jullie mening wat met de haardos op mijn hoofd moet gebeuren?
Als alles tegengaat of er echt een druppel de emmer doet overlopen dan neem ik mijn wagen en rij ik naar de Hollandse kust. Op het moment dat ik de dijk overrij en mijn wagen parkeer op de panorama weg wordt ik helemaal ontspannen. Alle lasten vloeien van me weg en mijn hoofd wordt vrij. Soms is het nacht, dan blijf ik in mijn wagen zitten, luisterend naar de zee. Soms is het dag, maar gaat de boosheid niet direct weg en vind ik de energie niet om uit mijn wagen te komen. Meestal is de opluchting groot en volgt er een leuke strandwandeling die mijn hoofd vult met leuke en frisse ideeën. – zolang er geen hond zijn natte pels tegen mijn benen uitschudt! -
Dit weekend kwam op het einde van mijn wandeling een vriendelijk, vreemde en onbeholpen man naar me toe, gewoon om me een vrolijke en goeie dag te wensen. En dat hij het in mijn ogen zag,… maar ik mij geen zorgen maken moest. Ik glimlachte verdwaasd mijn verlegenheid weg, zweeg, liep met opgeheven hoofd verder en dacht er het mijne van.
Ik vertrouw er eentje niet… wat kan ik best doen?
Links laten liggen?
Vrijdag was het upperdare avond met de meiden. De mannen hadden we mooi opgesloten in het clubhuis met een paar pokergames, zes bakken bier en Tanja Dexters. De vrouwen daarentegen hadden zich gezellig in de zetels genesteld bij de uitbundige host Ellen. Een deel van de aanwezige vrouwen werd al nerveus bij het zien van zo veel toys. Met gevolg werden de glazen wijn gretig aangenomen en werd er ook niet echt gekeken op een kilotje meer of minder bij het aanreiken van de pizza’s.
Het overlopen van het bestellijstje verliep snel snel snel en het doorgeven van de attributen ging net iets te traag. Als je uiteindelijk het zalfje of het speeltje na 12 bepotelingen in je handen kreeg was enige vorm van ‘sexyness’ of ‘aantrekkelijkheid’ ver te zoeken. Het deed me op een bepaald moment denken aan de erotica foto’s van Jimmy Kets op de gelijknamige ‘legendarische’ beurzen. Mijn foto hierbij is wel degelijk van vrijdagavond, het toont een beeld van hoe ik de avond ervaren heb… een gigantische overdosis! Ik had liever een avond leren pokeren met de mannen! Misschien de volgende keer toch mijn broekpak aantrekken en die snor opplakken!
Er is er blijkbaar ééntje die nieuwsgierig is naar de vriendin van Wouter Deprez. Aan roddelen doen wij graag mee… dus als er iemand meer info heeft of weet waarom die zoekterm momenteel populair is. Dan krijgen we graag een seintje hier bij Imke Dielen!
Je zou soms denken dat Imke Dielen een Geeky Chix is. Maar na het lezen van mijn nachtelijke post van een paar uur geleden kan je mij alleen maar catalogeren onder Emo Chix! Het is toch raar dat iemand ‘s nachts vaak een totaal andere perceptie van een situatie heeft en daarom ook anders schrijft. Mijn vorige post zou namelijk nooit het internet-licht gezien hebben als ik dit had geschreven overdag. Het gevoel zal zeker wel aanwezig zijn maar door allerhande factoren zou ik niet op de “Publiceer” knop kunnen drukken hebben. Maar kijk, het staat erop en we wissen principieel niets van deze blog… het is even slikken als ik kom kijken, maar hopelijk zijn we deze blunder snel weer vergeten
Soms is een klein beetje nieuws, of een banaal zinnetje net dat ietsje te veel. Dan wordt mijn buik een broeihaard van onstuimige geluiden. Dan kronkelen mijn maag, darmen en andere ingewanden een stuk of drie keer rond. We spreken dan nog niet over mijn hoofd dat op tilt slaat en stilaan pijn toelaat, laat staan nog enige vorm van normaal nadenken mogelijk maakt! Met mijn laptop in mijn bed probeer ik me nog eens om te draaien… zou het toch nog lukken mijn gedachten op een rijtje te zetten en slaap te vinden? En verdomd die twee telefoontjes die ik vandaag moest krijgen zijn ook uitgebleven. Oh waarom lopen de zaken nu voor één keer eens niet vanzelf? Ik vraag niet veel in ‘t leven, gewoon één keer onbezorgd genieten! Mag het even?
Zouden we vandaag bloggen of niet?
It’s a question
Groot nieuws, de datum van BGGD #4 is bekend gemaakt!
‘t Is een hele boterham met veel extra uitleg,
dus laat ik onze beste Clo aan het woord!
Wat ik mij wel afvraag… als je je inschrijft voor BGGD #4, ben je dan automatisch geregistreerd voor heel de dag of moet je je op elke wiki apart aanmelden? Iemand een idee?
Ik was op zoek naar foto’s van het laatste evenement dit weekend, toen ik ineens op de trouwfuif foto’s botste van die vriendin waarover ik ooit eens sprak… Ik schrok me te pletter! Ze was serieus vermagerd, maar zag er goed uit. Haar vriend, ondertussen man, ziet er mij een gladde kerel uit maar er valt natuurlijk weinig over te zeggen op basis van een paar fuif foto’s. De locatie was een kelder of een donkere fuifzaal, zo eentje die je in elk dorp als jeugdhuis kan vinden (inclusief tegelvloer en houten lambrisering). De opkomst van familie en vrienden leek me maar mager en de sfeer ver te zoeken.
Ik ben blij dat ik niet aanwezig moest zijn. Al wens ik haar natuurlijk een aangenaam en gelukkig getrouw leven toe, ik ontken niet dat het raar doet om zo een situatie mee te maken, het is namelijk mijn gewoonte niet iemand te negeren. Het is gewoon comfortabel dat ze niet meer in mijn leven is. Ik heb er vrede mee en zij zal mij ondertussen ook al lang vergeten zijn…
Bepaalde mensen stellen decadentie en exclusiviteit centraal in hun dagdagelijkse leven. Het liefst van al bevat zelfs elke handeling die ze verrichten en elke activiteit die ze organiseren deze kenmerken. Ik heb graag zo een mensen in mijn leven. Niet om mee samen te leven of echt vaak mee op te trekken, oh nee, maar deze mensen zijn leuk om gewoon te ‘kennen’. Ze genieten namelijk van het leven op een andere manier dan doorsnee en ze komen altijd met de gekste ideeën op de proppen.
Zoals bijvoorbeeld een idee voor een onconventioneel feestje. Dit weekend was het weer zo laat… Een kleine kerk, een belichting om van te smullen (zelfde opzet als tijdens ons 2000 man groot evenement in november), een geluidsinstallatie waar niets op aan te merken was (niet simpel af te stellen met zo een akoestiek), een decor om van te smullen, verlichte podia, altaar, biechtstoel, dj podium, vuurwerkeffecten, rookmachine,… een afwerking om u tegen te zeggen! Dit voor een ‘zacht’ inkomprijsje, gratis drank (lees champagne) en een publiek van 300 man. Gevolg? De zondag namiddagactiviteit werd afgezegd… ik had mijn slaap hard nodig na zo een nachtje echt doorzakken! Maar de volgende keer staan we weer klaar!
