Uiterlijk is wel belangrijk, en je vormt zeker een mening over iemand - bewust of onbewust - door hoe die persoon zichzelf verzorgt. Ikzelf heb zo een onbeholpen tik om dit te doen met wagens. Auto’s die een kleur hebben om nog net niet de binnenkant van je WC-pot te gaan bewonderen, kunnen van mij minder sympathie verwachten in het verkeer dan wagens met een juist of deftig kleur. Dit heeft dan ook niets te maken met het merk, bijvoorbeeld een Ferrari, die is nu eenmaal lelijker in het geel dan in het rood. Daarbij komt ook nog het aspect van netheid, het is toch logisch dat je minder chagrijnig kan zijn op een wagen die staat te blinken in het zonnetje dan één die al maanden geen natte spons gezien heeft.
Nu heb ik sinds een week mijn mening wat moeten bijschaven. Momenteel rij ik namelijk rond in een vervangwagen met de meest afgrijselijk kleur ooit uitgevonden. Het pastelachtige, fout bewerkte blauwige kleurtje doet me elke morgen pijn aan de ogen. In het verkeer zak ik nog net niet door de grond van schaamte. En ik neem het niemand nog kwalijk dat ze mijn geen voorrang verlenen… Imke is nederig geworden!
Misschien… mijn hoofd slaat op hol!
