Ik kan het niet meer voor mij houden. Een heel weekend loop ik al op de toppen van mijn tenen. Dit weekend, welbepaald vrijdagavond, op de sofa bij veel te vriendelijke mensen ben ik mijn teer hartje verloren. Imke is halsoverkop verliefd geworden op de Nabaztag! Hoe het met zijn oortjes beweegt, zijn lieflijke blik en de mogelijkheid tot trouwen heeft gewoon de doorslag gegeven. Het spijt me voor al de mannen die geitenzuigers adoreren, voor de fuel girls fans, voor de lucy ondekkers en voor de Vooruit kickers. Imke is verkocht… en er zal veel voor nodig zijn om dit op hol gebracht hoofdje van gedachten te veranderen! 
Archief voor 31 december 2007
Om de laatste dag van het jaar…
Gepubliceerd op december 31, 2007 Film , Muziek , Voor het gevoel 0 Reacties
One day… had een snottebel besloten dat de tijd gekomen was voor een afdaling van formaat. Opgevoed volgens de regels van het grote “Snottebellen Imperium” besloot de snottebel die avond af te dalen uit de grotten van Imke’s gesprekspartner. Een gedistingeerde man van 38 jaar, vader van één zoon van 10 jaar oud, recentelijk verlaten door zijn vrouw en troost zoekend in zijn werk. Dus tijdens dit zakendiner in de vooravond van een donderdag, kwam de snottebel stilaan tevoorschijn. De glibberige massa liet zich welwillend meevoeren door de wetten van de zwaartekracht. Zodat niet veel later Imke een nieuw element voorgeschoteld kreeg waarop ze zich kon ‘concentreren’. De snottebel voelde zich almachtig en genoot van de aandacht. Tot uit onverwachte hoek een crèmekleurige servet opdook en de snottebel vakkundig gevangen werd tussen twee stukjes linnen die stonken naar een veel te agressief waspoeder. Wanhopig naar adem snakkend verloor de snottebel stilaan zijn krachten. Ze hoorde nog net een diepe zucht van opluchting, maar kon niet definiëren of het van haar voormalige eigenaar of van de ‘bewonderaarster’ was. En toen vielen alle stemmen en het geluid rondom weg.
Waarop het servet begon te hopen dat ze niet afgedankt zou worden nu er een snottebel aan haar vleugels kleefde.
En waarop Imke vanaf nu besloot, servetten hoogstens nog met haar handen aan te raken. Zo nodig te vermijden.
