Rijstkorrel

Van Osahi kreeg ik laatst een stokje toegeworpen. En nee hoor ik was het niet vergeten Osahi Maar met die feestdagen durft Imke haar agenda wel eens redelijk door elkaar geschud te worden.

Ik moet toegeven dat ik redelijk nieuwsgierig van aard ben, dus werd de site van FreeRice toch maar eens grondig bekeken. Ik hield het natuurlijk niet zo lang vol, maar het is wel interessant om te kijken hoe goed je vocabulaire is. Laten jullie even weten hoe jullie ervanaf komen op de test en hoe goed jullie aan het goede doel meehelpen?

Botjes van mijn hand #1

One day… had een puist de wang uitgekozen van een vriendelijke jonge man. Met de keuze van deze voor de hand liggende woonlocatie was ook meteen zijn doodsvonnis getekend. Op een niet nader bepaalde avond ergens in de wintermaanden van 2007 sloeg het noodlot toe voor de succesvol rijpende puist. Onder de zweverige tonen van de wereldster “Sia” zag de puist zijn spiegelbeeld naderen. De spanning steeg ten top en een adem werd ingehouden. Een eerste poging van twee vlijtige vingers om zijn nek om te draaien, mislukte in een zucht. Maar tijd om op krachten te komen kreeg de puist niet. Tijdens een tweede poging volgde een grote uitbarsting van wit en gelig slijm. Een slowmotion Telenet reclame was er niets bij vergeleken. Direct volgend, de genadeslag met een spat bloed. Hardnekkig klampte het goedje zich vast aan de spiegel. Wanhopig zaad, wachtend op redding. Maar elke poging zou toch vergeefs zijn. Het leven was de puist ontnomen. Zijn legenarische verschijning bleef nog even in de medemens zijn herinneringen. Maar wanneer ook de laaste moordsporen van de spiegel verwijderd waren met ether, vervloog de herinnering zoals de vager wordende indringende geur van het chemische product.

Zelfs een litteken werd de puist niet gegund. Een niet volledig onopgemerkte moord, maar zonder enig record voor de geschiedenisboeken. Een puist is nu eenmaal geen lang leven beschoren.