Gisteren kreeg ik post Artsen Zonder Grenzen, jammer genoeg geen flessenpost. Maar daar ging het wel een beetje over. Even citeren?
‘Woman are heroes’ Onze campagne is een eerbetoon aan al die moedige vrouwen die leven in crisisgebieden en met wie onze medewerkers dagelijks in contact zijn. Steun hen samen met ons en prik snel de ‘woman are heroes’ badge op.
Op zich heb ik niet direct een sterke connectie met hulporganisaties. Mijn ouders leven zelf in Afrika en hulp verloopt automatisch (rechtstreeks) via hen. Meestal ga ik dan ook niet in op al de campagnes. Maar dit maal vind ik het wel een woordje waard! Je moet maar eens kijken op hun blog en op hun site, welke ook het onderwerp heel leuk in beeld brengt.
Er valt zo veel over (Midden) Afrika te zeggen en maar al snel wordt een verhaal banaal. Het is zo moeilijk om die boodschap over te brengen als je zelf niet in Afrika woont of gewoond hebt. Al te vaak merk ik hoe mensen rondom mij echt nog in termen van “de kolonisch” denken als ze met Afrika geconfronteerd worden. De gedachte van “wij dringen hen een levenstijl op” “wij moeten dat niet doen, die mensen met rust laten”, misschien hebben de mensen die dit denken wel gelijk. Maar als je mensen daar echt ontmoet begin je daar anders over te denken. Zij zijn ook geboren hier op aarde, zij hebben ook niet gekozen voor het continent waar ze leven en vaak zijn zij ook gewoon bezig met de elementaire zaken in het leven: een job vinden, een studie afwerken, eten vinden, kinderen opvoeden. Een mens heeft nu eenmaal een drang naar evolutie, naar verrijking op alle gebieden, naar vooruitgang.
