Imke Dielen @ Liberia

Dit maal hebben we (Imke en vriendin) Gent weer eens onveilig gemaakt. Het was sinds Tokyo geleden dat we elkaar nog gezien hadden. Een verjaardag vonden we dus een ideaal excuus om elkaars agenda te verkrachten en de zaterdagavond volledig aan elkaar te wijden.

Na het overhandigen van mijn cadeau in de Sint-Michielsparking, wegens te zwaar, vertrokken we richting ons restaurantje. We lieten ons zaterdagavond namelijk verwennen door de uitermate vriendelijke uitbater van K.ROES.L. En hij zal het geweten hebben. Want na onze maaltijd werden we door hem achtervolgd op straat omdat Imke haar sjaal vergeten was. Natuurlijk was de vriendin en Imke toen volop aan het napraten over de maaltijd en de bediening en heeft de uitbater alles kunnen overhoren. Twee rode hoofden en een gigantische lachbui als gevolg. Maar we hadden lekker gevulde boekweitpannenkoeken gegeten en we waren tevreden. Dus heel de wereld mocht het horen voor ons part!

Half elf was nog iets te vroeg om af te zakken naar Tijuana, dus gingen we nog om een cocktail in de Club van Belgaqueen. Alleen al om de wc’s zou je je hier af en toe in de comfortabele fauteuils nestelen. Mensen die de Belgaqueen kennen, weten waarom.

En dan was het tijd voor Tijuana. Yuck Fou Too begint stilaan een gewoonte te worden. En wat zijn we blij dat er weer gekozen werd voor deze classy locatie, waar genieten van de goeie electromuziek een evidentie is. Na ons laatste glaasje champagne met de mannetjes van Frères Deluxe, die onder de naam Decktronic draaiden die avond, namen we afscheid. Het was een goeie avond, maar luchthavenvervoer om 6u in de morgen verplichte mij om op zaterdagavond op een onorthodox uur mijn bedje op te zoeken.