Wikiquote

Via een andere blog, op een leuk idee gekomen. Je moet zeker eens wikiquote bezoeken….

The name says it all!

To comment or not to comment… that’s the question!

Er zijn al veel woorden aan vuil gemaakt. Zowel op het werk, als op internet, als in de vriendenkring. Wanneer men een website/nieuwssite opstart, moet men de mensen de mogelijkheid geven om te reageren op de berichten of niet?

Een heel deel van de mensen is waarschijnlijk voor deze vorm van interactie. Maar als ik dieper inga op het fenomeen en bijvoorbeeld de site van www.hln.be even bekijk, dan kan ik niet anders dan besluiten dat comments geven op nieuwsartikelen een idioot systeem is.

Vaak zijn het mensen met een overdreven idealistisch gedachtgoed rond het desbetreffend onderwerp en nog vaker mensen die niet op de hoogte zijn van de hele situatie. Het is storend hun snel snel getypte en gefrustreerde uitlatingen te moeten lezen.

Allemaal goed en wel als het een onderwerp is dat je niet echt raakt. Maar op het moment dat je er zelf bij betrokken bent en er zo een idioot of meerdere zich niet kunnen inhouden om op een mensonwaardige manier te reageren. Dan komt dat echt wel kwetsend over!

Ik zou dan op een toren willen staan en roepen: “Mensen gebruik je verstand nu eens!”

Chaotische boel

Beetje de slaap uit de ogen wrijven. De rug recht trekken en aan de laatste dag van de week beginnen. En een weekje dat het mij was. Ik zoek de post met dat overzicht, maar ben de naam alweer kwijt. Na tien minuten zoeken heb ik het dan ook gehad.

Struikel ik over leuk behangpapier, niet dat ik zo zot ben van behang, maar als ik het online tegenkom heeft het altijd zo een hoog aaibaarheidsfactor. Gelijk bij mijn nichtje haar brasserie, als ik even langs ga, kan ik het nooit laten om even met mijn hand over de schorsachtige muur te gaan.

Ik kijk ook elke twee seconden op mijne wiki en mijne mail… een ware psychose! Ik moet dringen die plannen concreet maken zodat jullie niet op jullie honger blijven zitten.

Het is zo een droomachtige dag waarop ik besef dat ik bepaalde mensen wat verwaarloost heb en veel te boos ben op andere. En ik dus in beide zaken argumenten vind om boos te zijn op mezelf.

Ook heel erg dringend is dat cadootje voor mijn beste vriendin. Nu blijft alleen die zaterdagmiddag en namiddag over om iets te vinden! Hoe komt het dat dit jaar inspiratie uitblijft? Wanneer ik vorig jaar deze tijd een doos van 2m op 2m volledig gevuld kreeg voor deze fantastische meid!

En ik heb honger en zo is de winkel dicht… dus tot straks!

PS: ik heb ook nog logement nodig in Brussel, van 17 tot 27 januari 2008. Alles is toegestaan: kot, loft, huisoppas (wel geen kinderen graag), hotel, commune,… ik hoor het graag!