Afscheid

Mijn laatste dag Tokyo, het is alweer gedaan. Met een snik en een traan, tonnen foto’s en souvenirs, een hele hoop nieuwe vrienden en een hoofd vol leuke herinneringen ga ik morgenvroeg huiswaards.

Het is een unieke reis geweest met enkele fantastische uitschieters, waarvan de beklimming van de Fuji-san het hoogtepunt was. Zo een overweldigende ervaring! Ook mijn doorzettingsvermogen had ik niet op dat niveau verwacht. Je groeit als mens door zulke ervaringen!

Vanaf de volgende post verwen ik jullie dagelijks met een leuke Japan foto. Hierbij al een voorsmaakje… eentje die ik ook voor mijn header gebruik. Dit was ons doel bij de beklimming van de Fuji-san. De zonsopgang!

Op

We zijn terug en we leven… dat is het zo een beetje! Ik heb van mijn leven nog nooit zo een trip gedaan!!! Zes volle uren klimmen s’nachts en 3 volle uren afdalen s’morgens. De kou, de hitte, de vermoeidheid, de last, de honger, de lucht, de pijn,… het is een echte uithoudingstest.

Hetgeen waarvoor we het deden was natuurlijk de fantastische zonsopgang… welke dan ook mega onovertroffen de maks was. Dit voor zover mijn bericht, het zweet druipt namelijk nog steeds van mijn rug. Dus ga ik zo even weken in ‘t bad en slapen voor de komende 24uur! Dan is er nog een weekendje Tokyo en dan… komen we terug thuis…. Foto’s zijn voor dan lieverds!

Tasje staat klaar

Vooreerst mijn excuses dat ik jullie niet op de hoogte hield de voorbije dagen. Maar de Japanners kennen er echt wat van, eten en drinken, manman, mijn buik is al zo rond als een tonnetje! En al die feestjes maken van mij weer een druk druk persoontje!

Het is me toch al een hele tocht geweest, Nikko, Ueno, Shinjuku, Shibuya, Daikanyama, Takadanobaba, Harajuku, Meiji, Omotesando, Odaiba, Ginza, Yurakucho, Nihonbachi,…

Maar de grootste uitdaging komt er nu aan, onze tocht op de Fuji berg! Een prachtige nachttocht van 4 à 5 uur naar de top om dan morgenvroeg de zon te zien opkomen, het symbool van Japan, het land van de rijzende zon! Onze rugzakken staan klaar, onze kleren zijn mooi uitgezocht, ons eten ingepakt. Het kriebelt een beetje in onze buik, maar onze gids stelt ons de hele tijd gerust. Ik zal alvast genieten, ook al zal de lichamelijke inspanningen me soms zwaar vallen.

Daarnaast hebben we vijf teruterubozu’s gemaakt om goed weer af te dwingen. Dus fingers crossed, dat we niet te veel regen hebben op onze tocht!

Tokyo, here I am

Goeie avond iedereen, (goeie middag voor jullie) Hier zijn we dan, rechtstreeks uit Seijo - Tokyo! Super leuke trip gehad, zowel op het vliegtuig, op de bus als mijn eerste twee dagen in Tokyo. Op het vliegtuig zat ik naast een Japanner die in parijs film studies doet, zijn vader is namelijk baas van een Japanse tv zender. Dus mijn ticket voor Parijs komend jaar ligt ook weer klaar. Op de bus van het vliegveld naar Shinjuku zat ik naast een Australiër die de hele wereld rondreist voor zijn werk, business cards uitgewisseld natuurlijk.

Mijn eerste dag werd eigenlijk gevuld met een korte wandeling naar de metro, een half uur metro, een wandeling door Seijo, een echte Japanse maaltijd (met bijpassend interieur - ik voelde mijn benen niet meer) en een grote rustpauze op ‘t appartement van mijn vriendin. Ik moest en zou wakker blijven om op een normaal uur 20u) te gaan slapen zodat mijn jetlag tot een minimum herleid zou worden. Jetlag zal natuurlijk een groter probleem worden als ik terug in België kom.

Vandaag was mijn eerste echte dag in Tokyo! We zijn vandaag naar de Roppongi Hills geweest, een deel van de stad die ze helemaal plat gelegd hebben en een drie tal jaar terug weer helemaal opgebouwd hebben. Je vindt er dan ook de nieuwste en duurste merkwinkels. Dus sjoppe sjoppe sjoppe maar ook wat cultuur in het Mori Art Museum waar er momenteel een uitgebreide tentoonstelling van Le Corbusier plaats had. Echt de moeite, met levensgrote manquettes van appartementjes en van zijn vakantiehuisje. Dit allemaal op de 50ste verdieping van de Mori Tower waar we dan ook naar de “city view”, een soort panorama gegaan zijn. Op het moment dat je de stad voor je uitgestrekt ziet besef je goed waar je eigenlijk terrecht gekomen bent. Ik ben bijzonder benieuwd naar wat me de komende dagen te wachten staat en ben zo blij dat ik mijn beste vriendin als gids heb. Ook met al dat Japans voel ik me maar al te vaak een hulpeloos kindje

Kimmeke toch

Ik snap zelden heel de heisa rond het privé leven van bekende mensen. Ok, ze hebben een job waarmee ze in de kijker lopen en vaak delen ze een groot deel van hun privé met hun publiek. Maar uiteindelijk moet de keuze van wat er wel en niet gedeeld wordt toch bij die persoon zelf blijven. Het kan toch onmogelijk dat we evolueren naar toestanden zoals die gekend zijn in England of USA…

Stel je gewoon even twee seconden in hun plaats en ik denk dat een heel deel dezelfde beslissingen zouden nemen. Ook de journalisten moeten niet zo kwaad doen, laat Kim Clijsters bijvoorbeeld met rust. Er is echt nog interessanter nieuws dan dat in de wereld hoor!

Fuji

Een stukje uit mijn reisbriefing die ik deze morgen op mijn mail ontving:

“Maar mss als je zin hebt, maar dat hangt volledig van jou af, kunnen we ook de Fuji gaan beklimmen. Ik weet natuurlijk helemaal niet of jij daar zin in hebt, of je sportief bent en een vulkaan (wel de mooiste en bekendste in Japan) nu perse ’s nachts wilt gaan beklimmen om de zonsopgang te zien. We gingen het eigenlijk vannacht doen, maar aangezien het al de hele week regent, heeft het echt geen zin acht uur te hiken, want het uitzicht zou nihil zijn. Het is wel jammer , want japan bestaat 75% uit bergen dus het natuurlandschap is wel iets wat gezien moet worden. Nikko is ook wel in een berggebied moet ik erbij vermelden, maar dat is met bus en liftjes normaal geen sportiviteit aan. Soit de Fujitocht hebben we dus moeten afblazen. Maar ik weet helemaal niet of jij dat wel ziet zitten of daar interesse in hebt. Het is een optie die te overwegen valt, het hoeft helemaal niet voor mij, zoals veel dingen. In elk geval als we dat zouden doen, raad ik aan goeie stapschoenen of sportschoenen mee te nemen.”

Hallo, en of ik daar zin in heb! Hupsaké die stapschoenen zijn de eerste zaken die de valies in gaan (naast mijn fototoestel hé ) Olala, Tokyo 4 days to gogogogogo!

Tafeltje tafeltje aan de wand

“This Table Will Self-Destruct” onder deze noemer produceert Studio 1a.m. een tafel die elke keer ze geproduceerd wordt een pixel (een stukje van de tafel) kwijtspeelt. Dit tot de tafel een vorm heeft die niet meer te verkopen is. Momenteel is het nog maar 15 pixels kwijt, dus krijg je er nog wel degelijk een deftig tafeltje voor!

Hoe komen ze erop!? Maar het is leuk en het is geeky

Love shine a light

Behangpapier met motiefjes en krulletjes is zoals alles een modeke. Voor diegene die het graag zien maar toch niet alles willen behangen (om dan binnen 3 jaar weer alles te moeten herverven), is er een leuke lamp die jou toelaat dezelfde sfeer te reconstrueren. Ik vind het alvast sober en dus mijn stijl!

Knit umbrella

Ik hou van gekke ideeën, dus ik vind wel enkele leuke zaken bij Lise Lefebvre. Waar ik helemaal weg van ben:

• The art of saying hello
• Tradition, traditional
• Hairy Subject
• The aesthetics of domestic sound

Krokodillen

Ik loop nu al de volle drie vier dagen te huilen. Natuurlijk niet constant, alleen als er gesproken wordt of er gesproken moet worden. Toch vind ik het niet echt normaal, wat zou er toch kunnen schelen.

Er zijn altijd zaken die minder leuk zijn of emotioneel op jou werken. Maar daar kan ik meestal gewoon mee omgaan, deze week blijkbaar niet. Zou het vermoeidheid zijn, wel raar want ik heb de laatste dagen al meer geslapen dan in de 3 weken ervoor. Zou het hormonaal zijn, hmmm dat is al veel langer naar de knop. Zou het … I do not know. En hupsaké weer ne druppel.

Wat moeten de mensen toch niet van mij denken?

‘t Wordt tijd dat ik er eens helemaal uit ben…
Ziedaar nog vijf dagen voor Tokyo!

Tijd?

Zaag

Er is zo veel informatie dat naar me toe stroomt & zo vaak hou ik mijn mond. - Gefrustreerde posts schrijven werkt niet bevorderlijk voor mijn gemoedstoestand. - Als de mensen eens zouden weten hoeveel waarheid er eigenlijk achter TV reportages en kranten zit… het is echt wansmakelijk! Ik zeg jullie voor eens en altijd, geloof maar 20% en dat zal nog ruim genomen zijn.

Zo en nu luchtige onderwerpen om over te “zeveren”

Zoals… nog 6 dagen voor mijn Tokyo vertrek!
(Wat zou ik niet mogen vergeten meenemen volgens jullie?)

Poing poing poing

Na een leuke uitnodiging van Mick en een blogje hier en daar, wilde ik het toch even proberen. Alles opgemaakt, ingevuld, uitgenodigd en foto opgeladen… maaaaar die wilt maar niet verschijnen

Ik weet niet of ik dit beter vind dat Twitter. Ik had de kleurtjes daar wel naar mijn zin aangepast… al ging alles traag en liep het wel eens fout. Maar Pownce kan mee in de rij van traag en fout als ik eerlijk mag zijn.

Overtuig mij van het nut van deze systemen en ik zal enthousiast zijn

Aftellen

Nog 7 dagen te gaan… Tokyo Time!

Ontploffingsgevaar

… ik eet mezelf bijna op van zenuwachtigheid!

Mijn weekend ergernissen - waarom heeft iemand een gsm als die em toch nooit gebruikt & waarom kunnen zaakjes nu eens niet vlot verlopen & waarom is de zee eigenlijk zo banaal - vervallen in het niets bij de dag vandaag.

Pootje van de pen #8

Dat ik zoek
tot ik vind
een woord
jou waardig

in stijl
met oprechte emotie
onder stralen zon
van vriendschap!

© Imke Dielen

Troost

Ik ging een feestje bouwen voor mijn 30.000…
maar ik ben ze straal voorbij

Feelin’ great?

Congratulations, your dead body is worth $4075!

Doesn’t that make you feel great?

Nou ja, er zijn momenten waarop ik mij beter voelde… maar ‘t is wel een leuk testje voor de nieuwsgierigen onder ons! klik hier voor de test en hier waar ik het zag!

Tomorrow, tomorrow…

Ik heb me net kostelijk geamuseerd tussen de jumpers en de koenieboys op de website van Tomorrowland 2007. Het heeft ergens de sfeer van Myst, het computerspelletje dat ik vroeger bijzonder graag speelde.

Je loopt er rond in een andere wereld (het Tomorrowland-plan), samen met andere mensen die je dan kan aanspreken. Ondertussen ontdek je de verschillende podia en muziek.

Jammer genoeg kan ik zoals elk jaar bijzonder goed mijn vakantie plannen zodat ik elk jaar niet kan genieten van mijn vip kaarten voor dit toch wel origineel dance festival. We blijven hopen, misschien volgend jaar?

Men

Bepaalde mannenbladen lezen kan toch niet zo goed zijn voor je algemene geestelijke gezondheid… Je wordt immers toch niet veel wijzer van topics zoals de 20 meest ideale jobs voor een man (om een vrouw te versieren) of van gadgets zoals deze of deze.

Om nog even terug te komen op die 20 ideale jobs (met o.a. DJ, automonteur, skileraar, barman, fotograaf, advocaat en voetballer in de lijst)… zo te zien laat ik veel te veel los. Of misschien maar best. Verdomd waarom heb ik beloofd mijn mond te houden, ik kan dat niet goed!