Nieuw leven, kleine voetjes, kleine handjes, kleine oogjes, kleine geluidjes, kleine kleertjes, kleine dingen… Blijkbaar is dit de leefdtijd waarop het start, mensen rond mij die trouwen, samenwonen en kinderen krijgen. Een ver-van-mijn-bed-show, maar het is en blijft allemaal schattig. Zeker die kleine kindjes.
Raar maar waar ben ik er zelf nog niet uit of ik effectief kinderen wil krijgen. Indien mijn leven zo evolueert dat ik in een stabiele relatie zit en er komen kinderen van, zal ik in de wolken zijn. Mocht dit niet gebeuren of om medische redenen niet lukken, dan hoeft het niet per sé voor mij.
Ik heb altijd gezegd dat ik geen kinderen wil. En eigenlijk ben ik nu nog steeds van hetzelfde gedacht. Maar inderdaad, als ik ‘de ware’ gevonden zou hebben, zal ik er waarschijnlijk niets om geven om wel een kroost te hebben.
Och ja, we zien wel. Tijd genoeg