Smiling Cobra is niet meer, Smiling Cobra is van ons heen gegaan. Tijdens de laatste minuten van zijn blog’s leven werd hij overspoeld door ongeloof, troostende woorden, begrip en sterkte. Toch heeft het niet mogen baten. Toen ik dit weekend, met een vertrouwd gebaar, zijn link aanklikte werd ik door wordpress met een koele boodschap onthaald. Ik had het zien aankomen, maar dat de klap zo groot ging zijn, had ik althans, niet verwacht.
Na een dagje alles laten bezinken probeer je de situatie even te bekijken. Graag probeer ik me het geheel in te beelden. Hoewel ik geen details ken van de exacte situatie, hoe zou ik reageren wanneer iemand mij negatief zou benaderen via mijn blog? En ja hoor, hoeveel mensen ook positief zijn en je blog graag volgen. Ook bij mij zou één geval voldoende zijn om helemaal de kluts kwijt te zijn. Bloggen is iets heel intensiefs, het brengt ook voldoening met zich mee, maar het is ook een heel erg broos gegeven!
Ik denk even terug aan die keer dat iemand foto’s van mijn flickr account op zijn/haar account geplaatst had met titels als “Dringend nood aan plastische chirurgie”. Deze zaken kwamen aan het licht omdat die persoon ook gelijkaardige comments begon te geven op mijn account. De situatie is ondertussen al lang onder controle. Maar de onmacht die je dan voelt en ook het feit dat je niet weet wie er in realiteit achter die naam zit, is niet te verwoorden. Ik kan je verzekeren dat het op één dag aangekomen is, of ik had mijn hele online leven gedeletet!
Het is niet helemaal te verklaren waarom, maar blijkbaar is één situatie voldoende om er de brui aan te geven. Hetgeen ik bij deze ook begrijp.
Ik wens Smiling Cobra graag het beste toe, met alles! Misschien verrijst hij op een dag, zonder te zeggen wie hij is. Misschien mogen onze ogen op een dag zijn woorden nog eens aanschouwen… maar tot die dag zal er een leegte zijn!
Nog iemand die erover schrijft…
En nog iemand…
En nog…
En nog…
En nog…
En nog…