Imke Dielen

Na mijn portie aardbeien, framboosjes en een hele doos ijs voel ik me na dag twee stilaan wat beter. Mijn eeuwige dipjes-oorzaken zijn dan wel niet helemaal opgelost maar we werken er weer aan. Dat wil zeggen, door al het opbeurende nieuws en de vele slechte relatieverhalen, onszelf wat geruststellen dat we nog niet zo slecht af zijn als vrijgezel. Na een week en een weekend zoeken naar en het niet vinden van passende kleren voor dit weer, besef ik eindelijk dat ik mijn shoppingshaat even in de diepvries moet steken en effectief met een shoppingspartner die winkels moet afstuimen. First job to do tomorrow morning!

Daarnaast kwam nog een oude uitdaging terug mijn hoofd binnen gewandeld. Eentje die ik niet echt vergeten was maar waar ik even aan gewerkt heb. Mag ik u presenteren (eat-your-heart-out ChâteauBrys ) mijn ‘braaf’ eerbetoon aan de natuur, in volgorde: Meidoorn, Aartsengelwortel (of iets anders van de schermbloemenfamilie) en de felruikende Duimpjes!

“Tom Barman… Tamelijk sympathieke, tamelijk getalenteerde janet uit Antwerpen, ook al is het ook iemand die elke dag wild rukkend zijn eigen naam zit te googlen.”

Quote Serge Simonart tijdens Brussel Midi gisteren. Geef die man alsjeblief drie kussen van mij als je hem tegenkomt!

Heb je dat vroeger nooit gedaan? Wanneer je de weg totaal niet meer weet, gewoon een auto volgen? Ik herinner mij dat we dat deden, een volle auto na feestjes op locaties die we met moeite in het doorgaan gevonden hadden. Keer op keer is het ons geluk om zo op een normale manier op de grote weg te raken. Al dan niet met een kleine omweg.

Nu zat ik vandaag te wachten op mijn date en er reden verschillende wagens langs. Net aan een rood licht staand had ik meer dan voldoende tijd om alles te inspecteren. En toen kwam een interessante wagen, geen idee of het door een man of vrouw ‘bereden’ werd, maar de sfeer zat goed. Die wagen wou ik volgen… maar ik had een afspraak. Next time! I promise!!! Wel nog steeds benieuwd naar waar het mij had kunnen leiden.

Wie durft de uitdaging aan?

Belofte maakt schuld en omdat ik toch in Antwerpen rondliep ben ik maar even gedag gaan zeggen bij ‘mijn vriendjes’ van OckxFest. Gedag is veel gezegd, daar de vriendjes op het DJ podium stonden en ze daar letterlijk op hun ivoren toren zaten, een kusje geven en een vriendelijke groet is dan een apentoer!

De sfeer zat er zo wel in en de nodige zatte mensen natuurlijk ook, maar dat kan de Stadswaag wel aan, ze zijn daar veel gewoon. Ik was natuurlijk niet gekleed voor zo een festivalsfeertje, en zo helemaal alleen, nuchter, tussen die zatte mensen was dan ook niet helemaal mijn ding. Zo nu en dan begin ik dat te gevoelen, student-af zijn.

Goh ja, het zijn nu ook mooie tijden van geld verdienen En we zijn nooit te oud om te studeren, misschien dat ooit die Master er nog komt, wie weet…

De Genius is wel een toepasselijke naam voor dit nieuw vouwfietsje. Voor mij is het een totaal ongekend concept, niet in de zin dat ik het niet kende, maar ik heb nog nooit op een vouwfiets gezeten en dus ook nog nooit mee gereden.

Ik ben dan ook eerder een wandel*-madam in ‘t stad, dan een fiets-mevrouw. Natuurlijk zijn bepaalde afstanden makkelijker te overbruggen met de fiets, het doet me niet echt iets om me over kasseien en tussen auto’s te wurmen. Ik ben dan ook benieuwd of ik ooit gebruiker zal zijn…

* wel een ongelukkige naam dat ze daar gebruiken, de pedometer…

Teksten, gedichten, gedachten, leuke communicaties, met dit digitale tijdperk ben ik al zo veel moois verloren. Nog steeds spijt dat ik de volledige communicatielijn van onderstaand niet meer heb.

ME: Het zijn dagen van ziek zijn, druk hebben en veel te veel hoofdpijn, het zijn dagen dat ik de draad kwijt ben en ik me dood erger dat virtuositeit moet falen door een lack aan tijd en veel te veel onderbrekingen en niet door het ontbreken ervan. Maar het zijn ook dagen waar ik de ander alleen maar het beste toewens en zeker wil laten weten dat er nog gedacht en nagedacht wordt. Het wordt een grijze dag, maar alles beter dan zwart in deze context.

THE FRIENDS REPLY: Als de goesting er is maar de wil ontbreekt, zijn goesting en wil hier dan zeer uitzonderlijk voor nu tegengestelden? Of heeft willen kunnen vermoord zodat het kunnen nooit meer kan ontbreken? En plots, tijdens de uitvoerige beschrijving van het ontbreken van het kunnen dmv het willen is het kunnen wedergeboren en vloeit de v-tijd uit de vinger. Veel soeps is het nog niet, maar een stevige en voedzame groentepauze is nooit veraf als we reclameboodschappen op televisioneel gebied kunnen/willen geloven en tot ons laten komen. De tijd van de pauze is inmiddels gedronken en de dorst reeds gelest, nu nog honger aan het woord laten. Wegens een aanwezigheid der mist zie ik het als m’n verplichting je ogen voor te bereiden op moeilijke momenten op de weg en ze dus wederom niet te veel letteren voor te schotelen. Geen nood, meer komt als toe komt met s.

Er is niemand jarig;
Er trouwt niemand;
Er is niemand afgestudeerd;
En toch is er FEEST;

Jazeker! Want….

Jimmy Kets heeft de “Promising Young Photographer Award” van Nikon gewonnen!

Hip hip hoera!
Dear madam, sir,
champagne please

Details te lezen op Pietel, ZDNet, Jimmy Kets, DS

Het verhaaltje van de bloemetjes en de bijtjes kent iedereen mag ik hopen. Het was dit weekend dan een bijzonder mooi zicht, al die bloemetjes en zo de zon en de natuur. Een mens wordt er zowaar week van!

Fietsen is nu niet bepaald mijn lievelingssport maar het is eens leuk, om wat zaken te zien, om te genieten van het weer en ja ook om een beetje bruin te worden. Zo de hele tijd passief in die zon gaan liggen lukt me alleen als ik knock out ben van het uitgaan de nacht ervoor!

Deze ‘Roadtrip’ wordt opgedragen aan ChâteauBrys!

Jurkjes, jurkjes en nog eens jurkjes! Je kan er gewoonweg niet naast kijken… En waarschijnlijk kijkt het mannelijk publiek ook niet naast je als je hiermee over ‘t straat loopt.

Ze zijn mooi, gesofisticeerd, zomers en bijzonder stijlvol in combinatie met de juiste accessoires (Daar rekenen we dus geen broek bij dames! )

Jurkjes van bebe, een naam waar ik rillingen bij krijg, maar de ontwerpen op de site hebben me helemaal in hun ban!

Oh ja voor de eenzame momenten op kantoor zeggen we onze hardwerkende vriend even dag. Al moet ik wel zeggen dat ik het wachten op de echte striptease stilaan beu word.

We dromen graag eens weg. Ook al ben ik nu niet direct verbonden met boten, niemand uit de familie zeilt, toch laat het zeilen mij als waterrat niet helemaal onberoerd.

Dit weekend maakten een paar vrienden, waaronder Daan, me wel een beetje jalours met de boodschap dat ze gingen zeilen. Ik kan mij de tijden niet meer herinneren wanneer ik dat nog eens gedaan heb. Werk aan de winkel dus! Dit weekend is mijn lobbywerk dus herbegonnen. Een leuke vaart met een zeilboot of catamaran mag georganiseerd worden. Maar wie een Wally staan heeft, krijgt bij mij prioriteit 1!

Met dit mooie weer was er dit weekend ook geen ontkomen aan, het grote auto was moment! Altijd spannend zoiets! De lege verpakkingen vertellen je hulpvaardige medemens wat je allemaal naar binnen werkte de voorbije maand en de achterbank zorgt voor een schat aan onontgonnen lectuur. Zowaar kwam ik een toch vrij uniek lijstje tegen! Een lijstje die wel eens een oplossing zou kunnen bieden aan mijn klassiek probleem.

Private, evening en personal shopping op een rijtje:

• Late night events bij Ingrid Van Renterghem
• Stijladvies en shoppingbegeleiding @ Maasmechelen Village
• Tiffanys, collectie check & passen

Ok, zo ver zijn we dan al, nu nog iets vinden met ‘juiste’ merken, een juiste prijs en voor een jonger publiek. De ontdekking van een mooie jurk van Mademoiselle Lucien tussen al die lectuur gaf me uiteindelijk nog een goed gevoel.

Hupsaké weer een weekend voorbij. Dagen vol dolle avonturen zijn weer langs ons heen gekabbeld. Gaande van dolle optredens, tot dolle feestjes, tot dolle dinnertjes, tot dolle autotjes (no comment needed), tot ‘dolle’ gecancelde afspraken (is dit nu mode of wat?), tot dol zonnebaden, tot … dol weekendstuff!

Nog niet helemaal bekomen zegt men dan, met nog nasmeulende frustratie, plaatst men zich achter zijn weekbureau. De productiviteit komt wel in orde, maar alsjeblief geef me nog een uurtje.

Met het vinden van een nieuwe header en een nieuwe Imke-omschrijving (mocht ook wel eens) past nog een aanvullende post over die fameuze voetjes van mij. Ze werden tot nu toe steeds gehuld in gesloten pumps of botten.

Maar het liefst van al mogen ze van mij plaats nemen in mijn rode met roosjes bezette daim slippertjes met hakjes, meneer, mevrouw! Zijn ze niet om te snoepen… de slippertjes?

Dit was een roadtrip waar ik niet alleen op pad was. Na het bezoeken van Praag en Brno voelden we beide de drang om de stad te ontvluchten, het hoofd laten uitwaaien en het gras tussen ons tenen voelen… op een zomerse dag!

Zo ontdekten we in de heuvels aan de Oostenrijkse grens een sprookjesbos. We hadden al gewandeld, we waren moe en eigenlijk al op weg naar huis. Toch konden we het niet laten nog op pad te gaan. Al was het maar om even de geur van het bos op te snuiven!

Vandaag een nog betere, hoe komen ze erop? Bij de zoekmachine termen verscheen er: “waar werkt imke dielen niet” … Welk antwoord of resultaten verwachten mensen bij het typen van zo een zoekopdracht?

UPDATE: Ik wil al helemaal niet weten wat mensen zoeken als ze “diensten imke” intypen! Het google resultaat is er wel naar! OEPS

Ooit gedacht dat je in stijl kon gaan lopen bij iets minder weer? Nou ja ik wel, maar ik denk bij slecht weer gewoon niet direct aan buitensporten. Al moet ik nu wel toegeven dat volgend vestje wel motiverend zou kunnen werken.

De ‘windrunner’ van Nike werd mij zoëven getipt door een oude kotgenoot. Een man met smaak en gek op dit soort originele kledij, ik geef hem geen ongelijk!

Wandel ook eens rond op de site, er is heel wat leuks te spotten!

Hoe leuk, een dessertje vandaag. We ontvingen op het werk een leuk pakje, Nougatstix genaamd en de fabricant blijkt Ghecom te zijn. Niet dat dit mij iets zeggen, maar als ik even Google ondek ik wel een leuke site met keukenspulletjes.

Ik ben dan wel niet zo zot op koken (omdat ik het misschien niet zo heel goed kan) maar ik kijk graag eens rond, zeker als het over desserts gaat!

Veel geduld hadden we dan ook niet op ‘t bureau, de 6 Nougat stokken zijn dus al verdwenen zonder dat er een vuurtje aan te pas kwam!

Mijn parfum is Allure van Chanel. Jonge mannen vinden het oudbollig omdat ze de geur soms herkennen van bij hun ma. Maar van de mannen van mijn leeftijd en ouder krijg ik bijzonder vaak complimenten. Van hoe goed Chanel wel niet bij me past. Geen enkel ander parfum had tot nu toe dit effect. Ik gebruik Allure dan ook al sinds mijn 18de.

Red van Hugo Boss, She/Elle van Emporio Armani en Mania van Giorgio Armani zijn allemaal andere geurtjes die ik bijzonder kan smaken en daarom ook eens durf gebruiken. Het rare is, dat het parfum niet van mij wordt als ik hem draag, bijgevolg ruik ik hem na twee uur nog steeds zelf… misselijkmakend!

We houden het dan maar bij ons goeie ouwe Allure… met slogans om eigenlijk fier op te zijn: “Difficult to define. Impossible to resist.”

>> Ik ben benieuwd naar het parfum van : Dramoghe, Keizerin, Mirthe, Vuur en alle mannen die hun parfumkeuze graag met ons willen delen… Blogroll check