Deze staat al even klaar, maar ik had de tijd nog niet gevonden om er een tekstje bij te schrijven. De foto sluit aan bij Roadtrip #3, een soort tegenpool, maar met dezelfde gedachtes. Hoe leuk is het, steeds bewust te blijven van het fijt dat er schoonheid is, in de natuur en in de kleine dingen.
Veel collega’s klagen steen en been over lange autoritten. Ikzelf beschouw dit op sommige dagen zelfs mijn beste momenten. Helemaal alleen zijn, verzonken in gedachtes, alle indrukken op je af laten komen, zowel positieve als negatieve. Hoe vaak gebeurt het niet dat je bijna op bestemming bent en je overspoelt wordt met een waterval van creativiteit. Of ben ik nu echt de enige die dit meemaakt?
