Dagelijks kom je ze tegen, is het niet op het werk via collega’s die ineens uit het niets in een deuk liggen voor hun computerscherm, dan is het wel via die “oude bekenden” die wekelijks tonnen spammail verstuurd. Ik erger me vaak aan die gemiddelden van 155 mails per week vol met grapjes, prentjes, power point presentaties, etc. Maar als ik dan toch even de tijd neem om de mails met de meest interessante titels te openen, kan ik vaak even hartelijk lachen als de eerste keer dat ik het grapje zag. Want uiteindelijk zijn het altijd dezelfde die maar blijven circuleren. Het bezorgt me zelfs een zekere nostalgie, de tijd dat internet nog maar net toegankelijk was voor de gewone gebruiker, de tijd dat het opladen van je mails drie keer langer duurde dan het inbellen op internet, de tijd dat je in het geniep zat te chatten op hotline (deze bestaat al lang niet meer), de tijd… waar ik al die “oude bekenden” aan overgehouden heb.
