Goeie morgen morgen

Dag!

Ik zeg dag!

Zoals ik al zo lang elke morgen ‘goeie morgen morgen’ zing. Met overtuiging, met veel plezier, met kriebels in de buik en soms wat twijfel in mijn hoofd. Maar als ‘goeie morgen morgen’ de twitter op ging, dan was het ook effectief van ‘goeie morgen morgen’.

Imke Dielen was een stukje van mij, Helena Van Eykeren… (goh wat doet dat raar om voor het eerst officieel mijn echte naam op mijn blog te melden) en Helena was ook af en toe wel eens van Imke Dielen.

Maar een leven verandert, zo ook het mijne. Steeds meer stuit ik op grenzen en obstakels, gedachten en meningen, het leven zelf. Schrijven is mijn ding, maar Imke Dielen is daar niet meer de juiste omgeving voor. Imke Dielen is mooi geweest, is een prachtige tijd geweest, maar op dit moment niet meer het plekje waar ik me thuis voel.

Met een beetje spijt maar zonder een krop in mijn keel kan ik vandaag ‘dag’ zeggen. Het is geen vaarwel want ik blijf onder Helena verder praten, mij moeien en de lakens uitdelen Maar Imke Dielen is niet meer!

Ik moet niets wissen, afsluiten kan met een simpele blogpost en het stilaan omvormen van mijn mailboxen, twitter en facebook accounts. Stilaan groeien naar het nieuwe en de vele wilde ideeën in mijn hoofd ruimte schenken. De ruimte waar ze al even naar smeken maar van Imke Dielen niet kregen!

Een laatste ‘Imke Dielen’ doen…

Tot op de wilde feestjes

Meet-ups

en met een pint aan de toog!

Een smak op je kaak

een potje dyslexie

en nog twee oordopjes

een stuk chocolade

op jouw gezondheid!

*hug*
Imke Dielen

Tot snel! In het nieuwe, aan de overkant, daar met het groene gras!

Mijn beste vriendin

… heeft de mooiste schoenen van de hele wereld!
Van United Nude (je weet wel… Rem Koolhaas!)

MOET IK OOK ZO HARD HEBBEN!!!!

My wishlist:

• Fold Hi, maar weet niet echt welk kleur: dit, dit of dit.
  
• Helix Hi is ook prachtig van structuur!
• en deze klassieker: Eamz Pump, moet zeker in mijn kast staan ooit!

Bloggers zijn gevaarlijk mijnheer

Een fragment uit mijn boekje – deel 33
Alweer een jaartje oud!

Ik en de politie zijn niet direct de beste maatjes. Dat ik af en toe snelheidsboetes krijg, daar kan ik wel mee leven, ze zijn mijn eigen bewuste fouten. Maar soms neem je per ongeluk een foute beslissing, zoals te laat het rode licht opmerken bij het rechts afslaan op een maandagnacht. Dan mag je een jaar later voor de rechtbank komen. Een ochtend tussen de halve criminelen zitten, doet je zelfwaarde echt geen goed. Jonge kerels die betrapt werden op joyriding en mensen die voor de vijfde keer betrapt werden wegens stomdronken achter het stuur zitten. Tegen de middag krijg je te horen dat je uiteindelijk een gelijkaardige boete krijgt als die zware gevallen waar je een hele voormiddag naar hebt kunnen luisteren.’’t Is omdat het je eerste keer is en je het niet zou vergeten’, kreeg ik dan nog in het Gents te horen. Je voelt je weer net niet op de schoolbanken. En net als toen kreeg ik een repliek niet over mijn lippen. Dat ik wel al genoeg geschrokken was op het door-het-rood-rijden-moment, dat die boete daar een jaar later niets aan verandert. Maar natuurlijk hou je dan je mond.

Waarom wou ik nu weer over de politie schrijven? Ah ja, ik wilde graag hun website eens bekijken. Dat is een hobby van veel onliners, kijken hoe websites van bepaalde instanties of bedrijven er uitzien, en hoe functioneel die zijn, analyseren dus. Maar het lukt me vandaag niet om op de website van de Federale Politie te komen. Bij zo’n moment is het eerste wat je doet de volgende tweet schrijven: ‘werkt dit bij iemand: www.polfed-fedpol.be of is mijn internet kapot?’ En wanneer half Twitterend Vlaanderen antwoordt dat de site inderdaad niet werkt, voel je je voor één seconde goed. Want kijk, de politie kan mij wel op de vingers tikken, maar nu kan ik ook hen op de vingers tikken met de groetjes van de communicatiepolitie! Dat geeft waarschijnlijk net hetzelfde gevoel dat @bartclaeys heeft wanneer hij in Antwerpen weer een politiecombi kan fotograferen die fout geparkeerd staat en dit op zijn
blog plaatst.

Wanneer je wil weten of een bepaalde site nog werkt en je niet zeker bent of het aan de website of aan je eigen internet ligt, kun je naast Twitter ook altijd de url even intypen op http://downforeveryoneorjustme.com

Charlie’s Angels @ Massimo Dutti

Gisteravond was het zoals aangekondigd de opening van de Massimo Dutti Flagship store op de Louizalaan te Brussel. Niet iedereen kon mee, maar daar besliste ik niet mee over. De fine fleur van de Belgische fashionbloggers waren wel aanwezig. Het was wel leuk om hen te ontmoeten in real life! En plus, op een mooie locatie waar de drank rijkelijk vloeide! Dorst hebben we niet gehad!

Massimo Dutti is wel mijn winkel, alleen al de campagne foto dit jaar… Ik wil gewoon die outfit! Binnenkort toch nog maar eens wat kleren halen denk ik dan!

Anyway, de Charlie’s Angels waren weer op zijn best en Tiany was er ook! Sofie heb ik moeten missen door de drukte vrees ik :/ Amatorski voelde wat onwennig aan in de winkel, maar ze hebben mooie muziek gespeeld! En naast de vele toffe mensen heb ik door de avond vandaag kunnen kennis maken met de Ben Trovato blog die ik meteen als ‘fantastisch’ catalogiseer. See you all on facebook! *cheers*

Opslorpbare informatie

Een fragment uit mijn boekje – deel 32
Alweer een jaartje oud!

Kunst is een moeilijk onderwerp voor mij. Op mijn zeventiende zaten geschiedenis en esthetica bij mijn lievelingsvakken en nog vroeger was alles dat ook maar enigszins leek op plastische opvoeding, gewoonweg een paradijs. Ik hou ervan iets te maken met mijn handen of te lezen over een gepassioneerde kunstenaar. Opslorpbare informatie vind ik dat allemaal. Maar omdat het zo een complex wereldje is en ook zo’n divers en uitgebreid wereldje, blijf ik een groentje. Ook al lees je er elke week wat over, je kunt hoogstens de kleur groen wat verlichten. En juist daarom interesseert het mij vandaag minder dan pakweg zes jaar geleden.

Voorlopig voel ik nog niet direct de behoefte om tijdens een stadswandeling te kunnen zeggen uit welke periode die kerk en dat gebouw is. Of van welke kunstenaar dat nieuwe beeld op het plein is. Er was een periode toen ik dat wel kon, maar die is al even voorbij. Voor die zaken luister ik nu met plezier mee wanneer gidsen toeristische rondleidingen geven in ’t stad. Ook wat moderne kunst betreft, hoe graag ik die kennis ook zou bezitten, sommige mensen nemen de tijd om zich te verdiepen in dit domein en dan is het gewoon aan mij om die mensen te ontmoeten en uit te horen. En voor één keer eens niet de betweter te zijn.

Naast een fotoke ook een deuntje vandaag

Vetjes

… jammie jammie fotografie!

Hier hoeft echt niet meer info bij. I just like it!