Verdriet

Vandaag is de laatste dag,
de allerlaatste dag met mijn geliefde wagentje,
de Cube.

Vandaag gaat ie terug naar zijn thuishaven bij Nissan.

Ik zal je missen,…
trouw, lief, extravagant beest van me!

*kus*

Feestjes

Ik hou niet echt van zo een hele avond met dezelfde mensen op een feestje interessant te staan wezen. Als er veel mensen zijn dan begin ik sowieso rond de wandelen, oude contacten dag te zeggen, nieuwe mensen te leren kennen. Maar echt met één groepje een hele avond op café of naar een fuif… dan begint het te kriebelen. Niet dat ik die mensen saai vind of niet interessant genoeg om tegen te praten. Maar ik krijg energie van dat uitgaan en wil op zo een momenten alleen maar meer impulsen krijgen. Crescendo!

Dit jaar had ik het geluk om toch nog één dagje Gentse Feesten te doen. De allerlaatste dag, maandag. En dat ging van een aperitief met een hele goede vriend, tot een dansje, knuffel en wat woorden met een vriendin langs de straat, tot een uitbundige danspartij voor een paar podia met foute coverbands en een paar uit de hand gelopen nichten en neven, tot het dag zeggen van een goede vriend die al aan de afbouw bezig was op Sint-Baafs, tot nog lekker de dansvloer onveilig te maken tussen de sympathiekste homo’s van ‘t stad, meer richting de Vlasmarkt. Op zo een avond loop je inderdaad in je eentje van de ene situatie naar de andere, maar dat is pas genieten. Net zoals het naar huis wandelen in een halve roes, het feestgedruis nog volop gaande achter je laten. De geluiden horen vervagen en een grote glimlach op mijn gezicht laten spelen.

Ik denk dat ik ooit het woordje ‘vlinderen’ gebruikt heb bij een iets minder brave interpretatie van rondhuppelen van de ene persoon/groep naar de andere. Maar eigenlijk past het woord ook wel goed binnen de context die ik hierboven omschrijf.

De nieuwe Dag Allemaal

Een fragment uit mijn boekje – deel 26
Ondertussen bijna een jaar geleden geschreven!

Onder vrienden en dan vooral mijn vrienden die helemaal geen kaas gegeten hebben van het onlinewereldje, durven we wel eens praten over dat wereldje en vooral over Facebook. Want Facebook is net wat vandaag dicht bij hen staat en verschillende keren per week, net als de e-mail, gecheckt wordt. Omdat ik toch met andere ogen naar het internet kijk – denken ze – willen ze ook altijd graag horen hoe ik erover denk. Terwijl wij mensen toch allemaal hetzelfde zijn op dat vlak.

Vroeger bleef men een half uurtje langer bij de bakker staan om te horen dat Marietje met Camille ging trouwen en dat Marcel gisteren toch wel heel dronken naar huis was gewaggeld. Dat David op de universiteit zijn diploma had gehaald en nu voor dat grote bedrijf in de stad gaat werken. Ook de kapper, de slager en het buurtwinkeltje deden een duit in het zakje, dat het regionale roddelcircuit genoemd kan worden.

Wanneer je de maatschappij bekijkt, merk je dat mensen altijd over elkaar aan het praten zijn. Geen wonder dat websites zoals Facebook dan op een ultrasnelle manier een plaatsje veroveren bij een groot deel van de wereldbevolking. Eigenlijk is een sociale netwerksite niet meer dan een persoonlijke Dag Allemaal. In een ME-maatschappij meer dan logisch dus!

Vind je zo’n vergelijkingen wel leuk? Dan heb ik er nog een paar die laatst opdoken tijdens een interview voor de Ultimate Twitter Study van InSides: Twitter is the ‘bar’, Facebook the ‘Back yard BBQ’ of ‘Pool Party’ en LinkedIn the ‘office’.

the equator

São Tomé is prachtig!
De trip kan je volgen aan de hand van enkele foto’s die ik
op mijn flickr plaats wanneer het internet een acceptabele snelheid heeft

Keywords: natuur, mensen, tropisch, oceaan

Verhaaltje vertellen

Verhaaltjes vertellen doe ik graag, verhaaltjes vertellen is leuk, dus ga ik er ééntje vertellen vandaag.

Er was eens een jonge man met een passie voor bloggen, reclame/communicatie en fotografie. Een jonge man zonder vrees voor schenen schopperij, foute twitter/facebook uitbrakseltjes en onsubtiel bewerkte coverbeeldjes. Een jonge man die nog geen week na de start van de Imke Dielen, de blog in de kijker plaatste en zo het wiel wel een beetje aan het rollen bracht (naast een gigantische comments-golf in de Vlaamse blogosfeer van Imke’s kant).

Een jonge man waarmee Imke Dielen dus geen fundamentele problemen heeft. En ik denk dat ik mag zeggen dat hij ook niet direct fundamentele problemen met Imke Dielen heeft. Behalve op één vlak…. Mijnheer Pietel heeft namelijk een groot verzoek voor Imke Dielen: een naakt fotoshoot. En na 3 volle jaren van gezaag en geplaag, heeft Imke echt iets van: verdomd geef die jonge man gewoon wat die wilt. Dan zijn we ervan af! En vooral, wat als Imke Dielen ‘ja’ zegt, zou hij het dan ook effectief doen?

Just thinking…

make-over

Een paar weken geleden liet ik me gewillig een make-over aansmeren. Subtiel had al eens een paar hints gegeven dat ik misschien wel eens een paar styling lessen kan gebruiken. Maar vooral dat ik het super zou vinden wanneer iemand kleren zou kopen voor me en ik niet meer langs de winkels moet… inderdaad, shoppen is niet bepaald mijn lievelingsbezigheid, al ben ik gek op nieuwe kleren.

Dus koos Sofie van Fashionata mij uit om te restylen voor de wedstrijd van eBay. Met €200 moest ze een volledige outfit kopen voor me. Een paar weken later was er dan een fotoshoot en kon iedereen op facebook zijn stem uitbrengen voor de restyling die ze het meest geslaagd vonden.

Het ging er hard aan toe omdat we enkele geduchte concurrenten hadden. Maar tot onze eigen verrassing hebben we gewonnen. Super blij ben ik natuurlijk voor Sofie, want nu heb ik niet alleen nieuwe kleertjes, maar zij ook een budget om leuke dingen te kopen. Win-win voor beide! Daarnaast ben ik eigenlijk wel tevreden over de bijna onherkenbare foto die Henk Cortier van me maakte tijdens het hele gebeuren!

en de groepsfoto die eigenlijk hilarisch was om te maken:

Social Media Day

Wat was me dat zeg! #smdaybe te Antwerpen is een evenement die op een kleine twee weken in elkaar gebokst werd en gisteren meer dan geslaagd bleek. Een Pete Cashmore op ‘t scherm, een @bnox die straalde en een korte ontmoeting met de legendarische J-P De Clerck. Dan spreken we nog niet over alle toffe, leuke, mega coole mensen die we gesproken hebben… Je zou er bijna van gaan duizelen! We hadden het dus echt wel naar onze zin!

Back on track

Terug van even pauze. Niet voor zo heel lang omdat ik op 8 juli vertrek naar het verre São Tomé. Een idyllisch tropisch eilandje op evenaar onder de West Afrikaanse kust ter hoogte van Gabon. Twee weken platte rust… al zal ik het niet kunnen laten veel te wandelen, te lopen, te klimmen, stranden te bezoeken, te zwemmen, plantages te bezoeken, achter een cacao / chocolade verhaal aangaan, proberen communiceren met de mensen (Portugees is nu niet een taal die ik echt meester ben). Maar het zal mentaal uitrusten zijn, wat ook nodig is hé! Maar met zo een uitzicht kan dat niet fout gaan…

Beetje uitleg

Het gaat niet zo goed, in het koppetje en met mijn lichaam. Alles zegt ‘ho stop’. Niet zo heel stil, zoals eerder dit jaar en waar ik ook af en toe naar luisterde. Maar nu is het luid, zo luid dat er hoofdpijn is en al de rest.

Het is sleuren en trekken om het noodzakelijke rond te krijgen en het is elke dag opstaan met de hoop op een goede dag. Ik weet dat deze periode wel weer voorbij gaat maar voorlopig heb ik het even gehad.

weekend hero

you have heroes and you have weekend heroes

Ontdekkingen

Woorden die doen nadenken en muziek die aanraakt, vult en als een mantel zich over jou ontfermt bij een kil binnen-moment. Dit weekend ‘Save from Harm’ ontdekt. Een boekje en een CD met muziek om van te genieten. Met wijsheid en met zen. Het is een projectje dat al dateert van 2005, maar niet door de minste: Rollo (Faithless) & Dido. Ik kende het niet…

trouwen

Ergens ben ik soms wel jaloers op mensen die trouwen…
die vol overtuiging kiezen en de traditie beleven.
Toch snap ik elke dag het concept van trouwen minder en minder.

I just don’t get it. :/

De nietige mensheid

Een fragment uit mijn boekje – deel 25

Wanneer ik meevlieg met mijn vader, met de wagen door de woestijn rijd of het grootse Afrikaanse regenwoud ontdek. Dan besef je maar al te goed, hoe nietig alles wel is. Maar wat me nog veel sneller met m’n beide voetjes op de grond brengt, is wanneer ik op plaatsen kom waar enorm veel mensen zijn. Allemaal levens waar je niets van afweet en ook de onmogelijkheid ervaart om met al die mensen in contact te komen. De nietigheid & het onvermogen dus.

Dit ontmoedigt me niet om elke dag bezig te zijn met wat ik graag doe, communicatie. Maar het helpt me wel om te relativeren en steeds te zoeken naar groeimogelijkheden / oogjes mooi open te houden.

Acqua di Gio

Sinds gisterenavond Acqua di Gio herontdekt. Iedereen vroeger was zo zot van dit parfum en op het meisjes internaat zou je bijna gedacht hebben dat er dagelijks mannen door de gangen paradeerden, zo sterk dat die geur soms aanwezig was. Het was een geur van verlangen, van verleiding en van het onbereikbare op dat moment.

Omdat iedereen het een super geur vond, vond ik er maar niets aan. Officieel toch. Maar in de schuif van mijn bureau zat een heel klein staaltje weggestopt, verpakt en onherkenbaar gemaakt. En zo heel af en toe ging het flesje even naar mijn neus, op momenten dat je je eens wou verliezen in emotie of gewoon eens filmisch wilde wegdromen. Acqua di Gio was mini Hollywood in my mind.

Gisterenavond was ik op mijn oude kamer, nam ik een korte kijk in mijn schuif en zag ik ineens na al die jaren dat staaltje parfum liggen… Al die jaren had ik erover gekeken en nooit meer aan gedacht, maar gisteren lag het daar,… te lonken, bijna verleidelijk te lachen naar mij. Ik heb het snel in mijn handtas gestopt en heb er deze nacht al eens stiekem aan geroken. Inderdaad nostalgie… de 16 jarige jongens van weleer die, in combinatie met het uitgaan van een nacht, een onweerstaanbare mannelijke geur kregen door het parfum.

Meisjes hé….

Als je iets doet…

… doe het dan meteen goed, in stijl! Zoals bijvoorbeeld @DeFre, die gewoon eventjes major wordt van Battersea Heliport London op Foursquare. Ik ben alvast benieuwd naar de maffe foto’s van hun tripje!

I like 2010!

Krijg je…

Op een morgen krijg je een mailtje of je met de helikopter naar Londen wilt voor een scherp prijsje… en dan denk je, “verdomd”, ik was er vorig weekend nog maar en ik wil dit weekend wel eens een beetje uitrusten. Dus geef ik de kans aan mijn reisbuddy van vorige week omdat die zo ongeveer elke dag zei hoe graag hij snel nog eens naar Londen wou gaan. En ja hoor, @AndrewVassallo gaat in goed gezelschap van nog 5 andere enthousiastelingen echt decadent met de helikopter richting Londen!

Ik weet alvast dat ik een weekend geen twitter check zodat ik zeker niet jaloers word, de volgende foto ook maar even buiten handbereik laat! En vooral, er in blijf geloven dat dit niet een eenmalig mailtje was die ik ontving…

Dit was Londen…

Een tripje met veel street art & een hotel @Bricklane

In goed gezelschap!

Met drankjes op de eerste #youngscumUK

Het ontdekken van Tate Modern

Het shoppen @Imelda style

Met een bezoekje aan #proximity Londen

en @moerman (in het Engels uitgesproken [moreman]) zijn bureau

Leuke en originele ontmoetingen

Een tripje in Hyde Park

Een heel leuk geeky-style diner @inamo

En fancy dance moves @night

Een tripje om niet te vergeten dus!
Heel het album op mijn flickr account onder mijn echte naam

Vette schijf

Hoe was Londen…

… is de meest gestelde vraag vandaag en gisteren. Ik blijf graag even kort. Londen was bier en fotografie en nog heel wat meer. Maar dat zet ik komende dagen wel online… aan de hand van foto’s

© bobjansen